Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα politics. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα politics. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 9 Ιουνίου 2011

Αθήνα, πόλη φάντασμα...

Όταν πήγαινα ακόμη στο Κολέγιο, η φίλη μου η Μπέτυ και εγώ λέγαμε μέσα στη μετεφηβική μας αθωότητα ένα ροκ ελληνικό τραγούδι, νομίζω πως ήταν του Παπακωνσταντίνου, αλλά δεν παίρνω και όρκο, που έλεγε «Αθήνα, πόλη φάντασμα, Αθήνα, πόλη νέφος…»

Χθες, βρέθηκα στο Σύνταγμα, ως μέρος της πορείας της Μοτο-διαμαρτυρίας που ξεκίνησε από το Λυκαβηττό και κατέληξε μπροστά από τη Βουλή, με συμμετοχή 300 μηχανών, των αναβατών και συνεπιβατών τους. Διασχίσαμε τη Βασιλίσσης Σοφίας, τη Πανεπιστημίου, ανεβήκαμε τη Σταδίου, στρίψαμε από Όθωνος και καταλήξαμε να παρκάρουμε μπροστά στη Πλατεία Συντάγματος και να μετέχουμε στη διαμαρτυρία που εδώ και 15 ημέρες λαμβάνει χώρα κάθε μέρα, απέναντι από το Κοινοβούλιο.

Διαπίστωση πρώτη: Η ερήμωση του ιστορικού κέντρου της πόλης είναι εμφανής. Σκεφτόμουν πως άλλες χρονιές αυτή ήταν η εποχή που οι τουρίστες κατέκλυζαν την Αθήνα, τώρα με όλη αυτή τη δικαιολογημένη κοινωνική αναταραχή που υπάρχει, ποιος τουρίστας θα έρθει να μείνει στη πόλη μας και να φοβάται να κυκλοφορήσει?
Ή πλέον θα τους αφήνουν τα πούλμαν έξω από την Ακρόπολη, θα βλέπουν τα αρχαία και μετά θα φεύγουν για τα Greek islands? (όπως τα λένε μαζί με το μουζάκα).

Κατέβαινα στη συνέχεια την Πανεπιστημίου για να επιστρέψω σπίτι μου και από την Ομόνοια και κάτω με έπιασε η ψυχή μου, ενώ υπήρχε ακόμα φως στον ορίζοντα. Το οδόστρωμα στους δρόμους φθαρμένο, καμένο, ταλαιπωρημένο από τη διαρκή ζέστη και παλαιότητα που υφίσταται. Οδηγούσα τη μηχανή μου και απορούσα αν στη Καλκούτα π.χ., έχουν καλύτερους δρόμους! Στη συνέχεια η οδός Αγίου Κωνσταντίνου, το καμάρι της περιοχής με το περίοπτο Εθνικό Θέατρο και την Εκκλησία του Αγ. Κωνσταντίνου ακόμα υπό ανακαίνιση με τις σκαλωσιές μέχρι τον δρόμο. Με το που κατεβαίνεις την Ομόνοια, αρχίζεις να βλέπεις ανθρώπους από άλλες εθνότητες και ηπείρους να περπατάνε στο δρόμο, ανάμεσα από τα οχήματα, αψηφώντας συχνά τη κίνηση και τους κανόνες της σωστής οδικής συμπεριφοράς! Παλιότερα, όταν η αφετηρία των λεωφορείων για τη γειτονιά μου ξεκινούσε από την οδό Δεληγιώργη και Ακομινάτου, ή ήταν στο σταθμό του Μεταξουργείου, πολύ συχνά περπατούσα από το κέντρο της πόλης και κατέβαινα μέχρι εκεί, γιατί οι αποστάσεις είναι πολύ κοντινές και βατές για τους πεζούς. Τώρα, δεν νομίζω ότι υπάρχει συμπολίτης μας που θα κάνει αυτή τη κίνηση και μάλιστα γυναίκα, όταν καλείται να διασχίσει μια από τις περιοχές της Αθήνας που μαστίζεται από την εκμετάλλευση, τη πορνεία, τα ναρκωτικά, το παραεμπόριο και τη λαθρομετανάστευση, μιαν ανάσα από την Ομόνοια και δίπλα στα αστυνομικά τμήματα της περιοχής, που όμως δεν αναλαμβάνουν ρόλο προστασίας του πολίτη, απέναντι στην ανεξέλεγκτη γκετοποίηση των παλαιών γειτονιών του κέντρου.

Πως τώρα ο κ. Καμίνης, ο νυν δήμαρχος Αθηνών, ανακοινώνει την εγκατάσταση νέων κατοίκων ξανά στο κέντρο, για να υπάρξει αναζωογόνηση και πως η πόλη που μεγαλώσαμε, γνωρίσαμε περπατώντας, συνδέσαμε τη λειτουργία της με τις ζωές μας και εν τέλει αγαπήσαμε, παρά τον υδροκεφαλικό και αμετροεπή χαρακτήρα της, τείνει να γίνει μια πόλη-φάντασμα, μια πόλη όπου κανείς δεν είναι τόσο γενναίος ή τρελός, για να πάρει τη κατάσταση στα χέρια του και να σταματήσει την εξαθλίωση.

Μου φαίνεται πως, θα φτάσουμε στο σημείο να αποφεύγουμε το κέντρο, γιατί η πόλη μας θα έχει μοιραστεί σε γκρίζες ζώνες στη κυριολεξία, μέρη όπου αν θα πας, θα πηγαίνεις με δική σου ευθύνη και μόνο και με κίνδυνο της σωματικής σου ακεραιότητας! Αν είναι δυνατόν και όμως συμβαίνει… και αναρωτιέσαι μετά, για τη πολιτική βούληση για τον έλεγχο της κατάστασης, για την ευθύνη που έχουν οι διοικούντες και εμείς οι ίδιοι στην έκπτωση των ηθών και στη κατρακύλα της ποιότητας ζωής μας, ως κάτοικοι μιας μεγαλούπολης. Να απαντήσω με τη γνωστή παραπομπή στους «όρχεις του Καράμπελα και το αιδοίο της Χάιδως» αντ’ αυτού, αλλά ένα νεκρό στη κυριολεξία, κέντρο της Αθήνας, ένα κέντρο παραδομένο στην παραβατικότητα και την ανομία, σίγουρα εξυπηρετεί τα συμφέροντα επιτηδείων που εκμεταλλεύονται το χάος και την αναρχία, αλλά ημών των υπολοίπων, μέχρι σήμερα ενσυνείδητων πολιτών, τι στο καλό μαλακία στον εγκέφαλο μας έχει βαρέσει και δεν αντιδρούμε?

Ρατσίστρια δεν είμαι, ούτε έχω φοβία απέναντι στους ξένους που ήλθαν και διαμένουν νόμιμα στην Ελλάδα προς αναζήτηση καλύτερης τύχης, γιατί πιστεύω πως χώρος υπάρχει για όλους μας, αλλά βρε διάολε, είναι δυνατόν να αφήνονται ολόκληρες περιοχές στο έλεος της έλλειψης εφαρμογής των νόμων του κράτους, για να παραμείνουν ζωντανές και ενεργές? Αν έχετε περάσει από τις παρυφές της Ακαδημίας Πλάτωνος, θα έχετε δει που θυμίζει ελληνική επαρχία που αναπτύχθηκε παράνομα και αν ο δρόμος σας έχει βγάλει μέχρι την περίφημη οδό Ορφέως και Αγίας Άννης στο Βοτανικό, θα βουλιάξετε στα λύματα, θα διασχίσετε χωμάτινα μονοπάτια, θα βρεθείτε μπροστά στους συνοικισμούς των αθίγγανων που ζουν υπό φρικτές συνθήκες εκεί και θα αναφωνήσετε, «καλά, αυτή είναι η Αθήνα?»

Γιατί δεν προχωράει η ανάπλαση του γηπέδου στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας, η ανάδειξη των προσφυγικών κατοικιών απέναντι, η διαρρύθμιση του πάρκου πίσω από τα Δικαστήρια στις παλαιές φυλακές Αβέρωφ που τώρα είναι βάλτος, μαζί με την αξιοποίηση του Βοτανικού αντίστοιχα, ακόμα και αν αυτό περιλαμβάνει τη κατασκευή του νέου γηπέδου του ΠΑΟ και του εμπορικού κέντρου του Βωβού. Γιατί ακόμα ξύνονται σχετικά με την μετατροπή του παλαιού αεροδρομίου του Ελληνικού σε πάρκο, ή σε κοινότητα κατοικιών με χώρους πρασίνου ή οτιδήποτε άλλο κατεβάσει η κούτρα τους για αυτή τη τεράστια έκταση εν μέσω του αστικού ιστού?

Διαπίστωση δεύτερη: Ο Έλληνας που αντιδρά στην υποδούλωση της χώρας του, απέναντι στα κερδοσκοπικά συμφέροντα που οι οικονομικοί ιθύνοντες δόλια την έχουν υποβάλει, καλά κάνει και αντιδράει πλέον, ακόμα και με αυτόν τον τρόπο που έχει ξεκινήσει και το κάνει, καλώς ή κακώς. Και θα πω πια, ευτυχώς που υπάρχει η γενιά των 20ρηδων, των παιδιών που το μέλλον κυριολεκτικά τους ανήκει και δεν έχουν προλάβει ακόμα να συνθλιβούν από τις υποχρεώσεις και τις υποχωρήσεις που θα κάνουν μετέπειτα στη ζωή τους για να εργασθούν. Τα όνειρά τους είναι πιο ισχυρά από «τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα» των γενεών που προηγήθηκαν, το παραμύθι του «ό,τι αρπάξει ο κώλος μας» πια δεν λειτουργεί, τα παιδιά αυτά μάχονται για το δικαίωμα να μην πουληθούν στο σκλαβοπάζαρο που ετοιμάζει η κυβέρνηση, διεκδικούν τα αυτονόητα και δεν έχουν να χάσουν τίποτα. Είναι ο Μάης του ΄68 που έγινε ο Ιούνης του 2011 για την Ελλάδα, είναι η απάντηση στη κακεντρέχεια των Ισπανών ότι κοιμόμαστε, είναι η ελπίδα μας, είναι εκείνοι που θα φέρουν την ανατροπή στα βάναυσα σχέδια των κερδοσκόπων!

Δεν είμαι ο μάντης Κάλχας να προβλέψω αν θα καεί η Αθήνα συθέμελα, ή πιάσαμε πάτο και από εδώ και πέρα θα σταματήσει η κατρακύλα. Ούτε είμαι στο μυαλό των επιτηδείων που θυσιάζουν την κοινωνική συνοχή, για να μας πουλήσουν ως άλλους ιθαγενείς, αντί πινακίου φακής. Ούτε μπορώ να κρίνω αν είναι καλύτερα να ζήσεις έναν πόλεμο όπως συνέβη στους παππούδες και τους γονείς μας, ή μια παρατεταμένη οικονομική ύφεση, δίχως ικανοποιητικές δικαιολογίες.

Δυο είναι τα τινά σε αυτή τη περίπτωση: Είτε εκείνοι που μπορούν, να φύγουν από τη χώρα και να ζήσουν σε μια πιο ευνομούμενη χώρα που δεν κινδυνεύουν να γίνουν νεόπτωχοι, είτε εμείς που αναγκαστικά μένουμε πίσω, να βάλουμε επιτέλους το μυαλό μας να δουλέψει και εκεί που μπορούμε, να αφήσουμε τα μικροκομματικά συμφέροντα κατά μέρους και να ΞΥΠΝΗΣΟΥΜΕ!

Η μεταπολίτευση έχει πλέον πεθάνει, η γενιά του Πολυτεχνείου, αποδείχτηκε και αυτή ανάξια των προσδοκιών ολόκληρης της κοινωνίας που επένδυσε σε αυτήν κάποτε, γιατί δεν ήταν τίποτε καλύτερο από αυτό που πολεμούσαν, ειδικά όταν μπήκαν στους μηχανισμούς της εξουσίας και αλλοτριώθηκαν, γευόμενοι την επήρειά της.

Η κραυγή του γέροντα Μίκη Θεοδωράκη, φαντάζει ίσως φανατική και αναχρονιστική, αλλά είναι και η μόνη που ακούγεται από τους πνευματικούς ανθρώπους της χώρας αυτή τη στιγμή, τώρα που η διανόηση δείχνει να έχει εγκλωβιστεί στα παλιότερα δεδομένα περί προοδευτικότητας και κοινωνικής αφύπνισης. Κοινώς, τα γεγονότα τους έχουν ξεπεράσει κατά πολύ και αντίλογος δεν υπάρχει, από εκείνους που θα μπορούσαν να αντιπαρατεθούν απέναντι στο «σύστημα» (αν υποθέσουμε ότι υπάρχει τέτοια περίπτωση).

Γαία πυρί μειχθήτω τελικά, όπως έλεγαν και οι αρχαίοι Έλληνες, αν δεν αναμειχθεί η γη με τη φωτιά, αν δεν γκρεμιστούν τα θεμέλια της νοοτροπίας που μας διέπει ως λαός, τότε εδώ θα είμαστε και θα αναμασάμε τις ίδιες αοριστολογίες, βασιζόμενοι στα καλά και συμφέροντά μας. Εδώ είναι που ανακαλώ στη μνήμη μου την Επανάσταση των Μπολσεβίκων στη Ρωσία του 1917, τότε που έναν αιώνα πριν, βρέθηκαν ικανοί πολιτικοί και οραματιστές, για να ηγηθούν του κινήματος που ανάτρεψε το τσαρικό καθεστώς και πήρε τις τύχες του λαού στα χέρια του.

Αλλά επειδή ο Τσε Γκεβάρα δολοφονήθηκε και δεν έχω υπόψη μου να προτείνω κάποιον άλλον στη θέση του, ας πορευθούμε με ό,τι έχουμε και ας μην κρυβόμαστε πια πίσω από το δάκτυλό μας. Για την Ελλάδα βρε γαμώτο, αλλά για όσα μας αφορούν στον 21ο αιώνα.


8η ημέρα Αγανακτισμένων πορεία μοτοσυκλετιστών by News247

Μαριαλένα, 9/6/2011

Παρασκευή 18 Φεβρουαρίου 2011

ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ, ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ… ΤΟ ΤΟΛΜΑΣ?

Που καταντήσαμε λοχία… να θες π.χ. για να πας οδικώς μέχρι τη Θεσσαλονίκη από την Αθήνα και μάνι μάνι να σου ζητάνε 24 ολόκληρα ευρώ για διόδια, χώρια τα καύσιμα για τα 450 περίπου χλμ που μας χωρίζουν. Δυο χρόνια πριν, το κόστος των διοδίων ήταν για την ίδια διαδρομή περίπου στα 15€ και της βενζίνας στο 1€ σκάρτα, ποσά που τώρα μας φαίνονται κοψοχρονιά, σε σχέση με τις αυξήσεις που διαρκώς επιβάλλονται στη χρήση του οδικού δικτύου της χώρας, βάσει των οικονομικών συμφωνιών που έχουν υπογράψει οι ιδιώτες/κατασκευαστές και εκμεταλλευτές της δημόσιας περιουσίας για 30 ακόμη χρόνια που θα τους τρώμε στη μούρη, κάθε φορά που θα τολμάμε να βγούμε με το όχημά μας εκτός των ορίων της περιοχής που ζούμε.

Ή από την άλλη, αν θέλεις να διασχίσεις τη χώρα προς δυσμάς και πάρεις την Νέα Εθνική Οδό Αθηνών Πατρών, τότε θα βρεθείς από το κακό στο χειρότερο, έχοντας να περάσεις από μια διαδρομή χωρίς τα στοιχειώδη προστατευτικά μέτρα (φωτισμός, διαχωριστικά τοιχία, επαρκή σήμανση, σωστή χάραξη και κατασκευή του οδοστρώματος κλπ) και με τους φαρισαίους των διοδίων παρόντες για να σου πάρουν τον οβολό προς αποπεράτωση του έργου που σαν άλλο γεφύρι της Άρτας, «ολημερίς το χτίζανε, το βράδυ γκρεμιζόταν…». Η αίσθηση να φτάνεις στο λιμάνι της Πάτρας από το εξωτερικό, όπου τα επίπεδα οδικής ασφάλειας είναι μακράν των δικών μας Βαλκάνιων δρόμων για τους αραμπάδες και να εισέρχεσαι στην εθνική είτε μέρα, είτε νύχτα, το αποτέλεσμα είναι πως σε πιάνει η ψυχή σου με αυτά που αντικρίζεις από τα πρώτα κιόλας χιλιόμετρα και μέχρι να φτάσεις στα διόδια του Ισθμού στη Κόρινθο.



Εκεί είναι που λες, μα καλά με τέτοια χάλια θέλουν να πληρώνουμε και διόδια και δεν κάνουν τόσα χρόνια τίποτα για να κατασκευάσουν ένα σωστό εθνικό δρόμο διεθνών προδιαγραφών? Φαντάζομαι ότι όταν οι ανυποψίαστοι ταξιδιώτες από την Ευρώπη που έρχονται στην Ελλάδα με το ιδιωτικό τους μέσο μετακίνησης, πέραν όσων τους έχουν δελεάσει για να επισκεφθούν τη χώρα μας, έρχονται αντιμέτωποι με την προχειρότητα, την επιπόλαια οδική συμπεριφορά των συμπατριωτών μας και την αδιαφορία της πολιτείας για την δημιουργία τέτοιων υποδομών που θέλοντας και μη, να σέβεσαι και τα κόστη που απαιτήθηκαν για την αποπεράτωσή τους, ως πολίτης και χρήστης τους.

Είχαμε ακούσει κάποια χρόνια πριν ότι μεμονωμένοι - αγανακτισμένοι από αυτήν την κατάσταση πολίτες-, αρνούνταν να καταβάλλουν το κόμιστρο των διοδίων στην Αθηνών Πατρών με την αιτιολογία ότι ο δρόμος αυτός, δεν πληροί τις προδιαγραφές ασφαλείας των ευρωπαϊκών αυτοκινητοδρόμων ταχείας κυκλοφορίας, γι’ αυτό και δεν δικαιούνται να εισπράττουν διόδια από έναν μη ολοκληρωμένο έργο. Η πρώτη αντίδρασή μου ήταν να σκεφθώ πως αυτοί οι άνθρωποι είχαν μεν δίκιο, αλλά είχαν ακόμα μεγαλύτερο θάρρος ή θράσος (ανάλογα το πώς το βλέπει κανείς), για να σηκώσουν το κεφάλι ενάντια σε συμφέροντα που λυμαίνονται τα χρήματα των φορολογουμένων επί δεκαετίες.



Χρόνο με τον χρόνο, έπαψε να αποτελεί είδηση η «ανυπακοή» των ολίγων, γιατί το κράτος (αυτός ο γίγαντας με τα πήλινα πόδια), πέραν της αναλγησίας του στην εκπλήρωση των κοινωνικών αναγκών των πολιτών του, υπερασπίζεται σθεναρά και με αδιαφανείς διαδικασίες, τα καλά και συμφέροντα του μηχανισμού στήριξής του, μέσα από την αλληλοχρηματοδότηση του μεγάλου κεφαλαίου, που παραμένει αλώβητο από τις αναταράξεις και επιπτώσεις της πτώσης του βιοτικού επιπέδου των υπολοίπων (πληβείων) φορολογούμενων αυτής της μπανανίας.

Τρανό παράδειγμα, η υπερψήφιση το 2008, του νόμου Σουφλιά (του γνωστού βλάχου πολιτικού που διακήρυττε την ακεραιότητα του, αλλά μπροστά στο χρήμα έγινε και εκείνος οσφυοκάμπτης και έφυγε εν μια νυκτί από την πολιτική γεμάτος απαξίωση από τους ψηφοφόρους, για να αποφύγει ποινικές διώξεις) και από την τότε κυβέρνηση της ΝΔ και της αντιπολίτευσης του ΠΑΣΟΚ, που έδινε το δικαίωμα εκμετάλλευσης των διοδίων από ιδιώτες για 30 χρόνια, με υποχρέωση συντήρησης και επέκτασης του οδικού δικτύου που διαχειρίζονται, μέσα από τη χρηματοδότηση από τις επάλληλες αυξήσεις των κομίστρων, σε τμήματα τόσο παραδομένα στη κυκλοφορία, όσο και όσα ακόμα τελούν υπό κατασκευήν και δεν δικαιούται να επιβάλλουν διόδια εκεί. Αλλά θα μου πείτε, αυτή η φάση είναι σαν τα περίφημα 090 τηλέφωνα που έδωσε ο ΟΤΕ προς εκμετάλλευση από τρίτους. Αφού εισέπραττε ποσοστό επί των κερδών, τι τον ένοιαζε αν τα κόστη ήταν υψηλά, ή γινόταν άσκοπη χρήση από τους χρήστες των γραμμών? Το ίδιο ισχύει και σε αυτή τη περίπτωση, αφού ο κρατικός κορβανάς είναι συμμέτοχος στα κέρδη επί των διοδίων, σκασίλα του μεγάλη αν φτάσεις να πληρώνεις, εσύ μαλάκα Έλληνα, τα μαλλιοκέφαλά σου για να σου υπόσχονται τη παράκαμψη του Μαλλιακού, ή την διέλευση των Τεμπών μέσω σήραγγας ή δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο «μπιχλιμπίδι» θα σου κουνήσουν μπροστά στη μούρη σου για να σε θαμπώσουν, ανόητε ιθαγενή της Μπαμπουανίας τον καιρό του Κολόμβου!

Εδώ λοιπόν τίθεται και το ερώτημα που με απασχολεί ήδη από τον τίτλο αυτών των προβληματισμών, αν τολμάμε να ξεβολευφτούμε από την γνωστή μας δεύτερη φύση του ωχαδελφισμού και να γίνουν οι χίλιοι «ανυπάκουοι» οδηγοί που δεν πληρώνουν διόδια, π.χ. 10 χιλιάδες και σύντομα 100 χιλιάδες και πάει λέγοντας, καθώς θα αψηφήσουν τη ενοχική φοβολογία περί των ευθυνών για τη χρεοκοπία της χώρας και θα αποδώσουν τα του Καίσαρος, τω Καίσαρι, σε αυτούς που κεκλεισμένων των θυρών εξυπηρετούν άλλων συμφέροντα, πέραν αυτών που υπαγορεύει το δημόσιο αίσθημα.

Την επόμενη φορά που θα χρειαστεί να οδηγήσουμε σε κάποια από τις Εθνικές μας Οδούς που κάθε άλλο παρά ασφαλείς δρόμοι είναι, θα βγούμε από το αυτοκίνητό μας και θα σηκώσουμε τη μπάρα, σε ένδειξη δυσαρέσκειας? Ή θα δώσουμε τα 5,90€ για να χρηματοδοτήσουμε τη κατασκευή των υπόγειων σηράγγων στα Τέμπη, όταν ακόμα χρησιμοποιούμε τον ίδιο δρόμο που κατασκευάστηκε τη δεκαετία του 60 και ακόμα ενώνει τη χώρα μέσα από ένα στενό πέρασμα?



Θα δίνουμε 1,40€/διαδρομή για να μπούμε στα πεπαλαιωμένα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, όταν αυτά ειδικά απευθύνονται στα λαϊκά εκείνα στρώματα που δεν έχουν άλλο τρόπο μετακίνησης, εκτός από αυτά? Θα γίνουμε «τσαμπατζήδες» από άποψη ή από ανάγκη? Θα τολμήσουμε να πούμε κατάμουτρα στον Καισαρίσκο που μιλά εκ του ασφαλούς, επ’ ονόματι των συμφερόντων που εξυπηρετεί η αμετροεπής του συμπεριφορά, πως «δεν δικαιούται δια να ομιλεί», όπως έλεγε και ο μακαρίτης-συναγωνιστής του Μένιος Κουτσόγιωργας το βρώμικο ΄89, γιατί πολύ απλά εμείς οι υποταγείς του 3 και 60, ΜΑΖΙ ΔΕΝ ΤΑ ΦΑΓΑΜΕ. Τα έφαγαν όλοι μαζί εκείνοι που εύπιστα τους ψηφίζαμε και χρηματοδοτούσαμε για να μας «σώσουν» και να μας «εξυγιάνουν» από τη κακοδιαχείριση των δημοσίων πόρων και την αποτροπή εισροής ξένου κεφαλαίου μέσα από ευκαιρίες επενδύσεων, οι ξεφτίλες εθνοσωτήρες και καλά.



Πότε θα καθίσουμε και εμείς μπροστά στη Βουλή, με βάρδιες σε σκηνές, όπως οι Αιγύπτιοι που έτσι αγωνίστηκαν για την αποπομπή του τέως προέδρου Μουμπάρακ από το ύπατο αξίωμα που κατείχε από το 1979 και τελικά επέτυχαν, γιατί προείχε το κοινό καλό και όχι το ίδιο συμφέρον που εμείς προβάλουμε, γι’ αυτό και αντιδρούμε μουδιασμένα στα ραπίσματα ανάξιων κυβερνώντων, μήπως θιγεί το βόλεμά μας?

Link: epitropesdiodiastop.blogspot.com

Marialena, 16/02/2011

Δευτέρα 6 Δεκεμβρίου 2010

Για τον Αλέξη...

Ανήμερα του Αγίου Νικολάου, 6 του Δεκέμβρη, πάνε δυο χρόνια από τότε που ο Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος έφυγε από τη ζωή, χτυπημένος αναίτια από το βόλι ενός "οργάνου της τάξης".

Πάνε δυο χρόνια από τότε που ξέσπασαν οι περίφημες ταραχές [greek riots], από όσους ένιωθαν ότι τους έπνιγε η κατάσταση που είχε διαμορφωθεί. Δυο χρόνια πέρασαν από τότε που κυβερνούσε ένας ανίκανος που έδωσε τη θέση του σε έναν ακόμα αδίσταχτο ηγέτη. Και γι' αυτά τα δυο χρόνια που πέρασαν, επέτρεψέ μου Αλέξη, να σου ζητήσω ταπεινά συγνώμη...

-Συγνώμη, που ο θάνατός σου συνέβη για το τίποτα, ένα βράδυ Σαββάτου καθώς ζήτησες τον λόγο από δυο αστυνομικούς που επιτέθηκαν φραστικά στους συνομιλήκους σου, καθώς καθόσασταν στη Ζωοδόχου Πηγής και Τζαβέλα στα Εξάρχεια.

-Συγνώμη, που ένας εκπρόσωπος της δικής μου γενιάς, ο επαίσχυντος Κορκονέας, τράβηξε το όπλο καθώς ξαναγύρισε για να σου "δείξει" εσένα του παιδιού, που ήσουν αθώος γι' αυτό και μίλησες!

-Συγνώμη, που η Αθήνα έγινε πεδίο μάχης, ανάμεσα σε θύτες και θύματα, εξουσιαστές και πολίτες, συνήθεις υπόπτους και νοικοκυραίους, που η οργή τους έστρεψε να βγουν στους δρόμους.

-Συγνώμη, για τις περιουσίες που κάηκαν, λεηλατήθηκαν, για τους δρόμους που ακόμα έχουν τα σημάδια της ταραχής χαραγμένα στην άσφαλτο, εξαιτίας της δολοφονίας σου.

-Συγνώμη, που η πόλη που μεγάλωσες, δείχνει τώρα πιο "ξένη" από ποτέ μέσα στις γκρίζες ζώνες που χαράσσονται ενώ πέφτει το σκοτάδι κάθε δειλινό.

-Συγνώμη, που εκείνα τα Χριστούγεννα, όπως και τα φετινά δεν θυμίζουν κάτι από γιορτές σε μια ευνομούμενη και ευημερούσα κοινωνία, όπως κάποτε θεωρούσαμε ότι είμασταν.

-Συγνώμη, που η γενιά των 700€, έγινε τώρα των 592€ και της υποταγής στα ξένα χρηματοπιστωτικά συμφέροντα, που τόσες δεκαετίες έκαναν πλιάτσικο στις πλάτες τις δικές μας και τώρα πληρώνουμε τα σπασμένα της "εμπιστοσύνης" μας σε πολιτικούς δίχως αξίες και αξιωσύνη.

-Συγνώμη, που τώρα θα ήσουν 17 χρονών παλικάρι και θα ετοιμαζόσουν να δώσεις εισαγωγικές εξετάσεις για το Πανεπιστήμιο, για να πάρεις ένα πτυχίο δίχως αντίκρυσμα στην αγορά εργασίας.

-Συγνώμη, αγόρι μου, που δεν πρόλαβες να δεις την όμορφη πλευρά της ζωής καθώς μεγάλωνες, να ερωτευθείς, να αγαπήσεις, να κάνεις έρωτα, να χτυπήσει η καρδιά σου δυνατά για να διεκδικήσεις το δικαίωμά σου στην αθανασία!

-Συγνώμη, που πίστεψα τις σειρήνες της παραπληροφόρησης για τα αίτια του θανάτου σου, που μέχρι να καταλάβω τι παιχνίδι παίχτηκε πάνω στο νεκρό σου σώμα ήταν πια αργά.

-Συγνώμη, που δεν πήρα και εγώ μια πέτρα να την ρίξω στο κεφάλι όσων μας έκαναν να σκύψουμε το κεφάλι και να λέμε και ευχαριστώ για την κατάντια μας βρε Αλέξη, αλλά δεν φταις εσύ που πλήρωσες με τίμημα την ίδια σου τη ζωή.

Συγνώμη, παιδί μου, συγνώμη...


Αλέξης Γρηγορόπουλος

Links: Φωτογραφικό αφιέρωμα στον Αλέξη Γρηγορόπουλο (1)
Φωτογραφικό αφιέρωμα (2)

Υ.Γ. Συγνώμη Αλέξη, που ανοσιοργούμε στη μνήμη σου στην επέτειο του χαμού σου, για λόγους και αιτίες πέραν από ότι συνέβη εκείνη τη νύχτα. Σήμερα είσαι εσύ ο λόγος για ξεσηκωμό και αναταραχές εκτόνωσης ή στάχτης στα μάτια. Αύριο για ποιον θα κτυπήσει η καμπάνα άραγε?

Marialena, 4/12/2010

Τετάρτη 9 Ιουνίου 2010

Ωραίος ως Έλλην?

Πότε ήταν η τελευταία φορά που αισθάνθηκες εθνικά υπερήφανος? Πότε η λέξη Ελλάδα σου έφερε στον νου αυτό το "κάτι" που νιώθεις όταν σκιρτάς μέσα σου? Όταν ήσουν μήπως σχολιαρόπαιδο και έκανες παρέλαση στις εθνικές επετείους? Ή μήπως όταν για μια και μοναδική φορά η Ελλάδα μπόρεσε να χαμογελάσει στη σύγχρονη ιστορία της, φιλοξενώντας στον τόπο μας τους Ολυμπιακούς Αγώνες το 2004 ή στη Λισσαβόνα την ίδια χρονιά?

Πότε είδες ξανά τη πόλη σου καθαρή και περιποιημένη? Πότε μπόρεσες να περπατάς βράδυ στο ιστορικό της κέντρο, δίχως να έχεις πλάι σου προσωπικούς φύλακες ή μπράβους?Πότε με τα λίγα που έπαιρνες σου έφταναν για να πας κάπου διακοπές και ίσως να μαζεύεις λεφτά για να πάρεις κάτι, σαν αυτό που κάποτε είχες βάλει στο μάτι και ταίριαζε στο όνειρο του Νεοέλληνα, "ζω στην εποχή της ευημερίας και γουστάρω να ζω καλά"...

Πότε δεν ανήκες πια στην Ψωροκώσταινα και δεν σε έβλεπαν οι Δυτικοευρωπαίοι με μισό μάτι, λόγω ότι κατάγεσαι από τον Νότο και τα υποβαθμισμένα Βαλκάνια? Πότε η Πόλη εάλω, όταν άρχισες να αντιλαμβάνεσαι πως τα πράγματα δεν είναι όπως δείχνουν? Πότε άρχισαν οι καλόγεροι να διεκδικούν δημόσια γη για την πάρτη και τον πλουτισμό τους? Πότε αυτά που ψιθυριζόταν ότι οι πολιτικοί είναι "μούφες", άρχισες να συνειδητοποιείς ότι είναι αλήθεια και ότι τόσα χρόνια σε τάιζαν κουτόχορτο, εκβιάζοντας σε για την ψήφο σου στις εκλογές?

Πότε άρχισες να μετράς και να ξαναμετράς τα χρήματά σου γιατί πλέον δεν σε φτάνουν ούτε για τα βασικά? Πότε έπαψες να χαζεύεις τις βιτρίνες και να πηγαίνεις στα μαγαζιά κάθε σεζόν, γιατί λεφτά για παραπάνω δεν περισσεύουν? Πότε άκουσες ότι αν θα πάρεις σύνταξη θα έχεις περάσει τα 65 και πως εν τω μεταξύ θα πρέπει να μάθεις να ζεις με ψίχουλα για τη κάλυψη της κακοδιαχείρισης του δημόσιου χρήματος εις το διηνεκές?

Πότε ένιωσες πως ότι υπήρχε στον εύθραυστο σου κόσμο, ήταν μια σαπουνόφουσκα που τα χρόνια της ευμάρειας ήταν μονάχα μια παρένθεση στο τι πρόκειται να επακολουθήσει? Πότε ξανασκέφτεσαι ότι αν ξαναγυρίσουμε στο εθνικό μας νόμισμα, τη δραχμή, η αγοραστική μας δύναμη δεν θα είναι η ίδια, αφού εννέα χρόνια μετά έχουμε ξεσκιστεί στις ανατιμήσεις και αυθαίρετες αυξήσεις λόγω αλλαγής μετρικής ισοτιμίας?

Πότε ξύπνησες ένα πρωί κατακλυσμένος από τα παιχνίδια των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων που ψάχνουν για μ@λάκες σαν και εμάς, για να συνεχίσουν τα υπερκέρδη τους και είπες μέσα σου "δεν αντέχω άλλο εδώ, πρέπει να φύγω" κι ας μην μπορείς να πας πουθενά? Πότε αισθάνθηκες την επιθυμία να αρπάξεις μια πέτρα ή ένα γιαούρτι και να τα κατευθύνεις προς όσους σφυρίζουν αδιάφορα κοιτάζοντας τον εαυτούλη τους μονάχα, ενώ είναι ηθικοί αλλά και πραγματικοί υπαίτιοι για την κατάσταση που ζούμε?

Πότε δεν ευχήθηκες όσοι ξεφτίλες είχαν μακρύ χέρι, να δημευτεί με συνοπτικές διαδικασίες η παράνομα αποκτηθείσα περιουσία τους και τα χρήματα να πάνε για την αποπληρωμή του δημοσίου χρέους? Πότε αγανάκτησες όταν οι δικές σου "3 & 60" από τον μισθουλάκο σου περικόπτονται, ενώ στα ψηλά κλιμάκια, το σκέφτονται ακόμα να πάρουν μισθούς αξιοπρεπείς και όχι σκανδαλώδεις? Αλλά είπαμε θέλει μαγκιά και αλητεία μεγάλη για να "κατσικώνεσαι" στο σβέρκο του λαού, με οποιαδήποτε δικαιολογία, βολική ή όχι!

Πότε ήταν που παιδί άκουγες στα χρόνια της Αλλαγής το περίφημο "Τσοβόλα δώστα όλα" από τον πατέρα, ενώ τώρα ο διάδοχος υιός τρέχει και δεν φτάνει με το "Λεφτά υπάρχουν"? Πότε ξυπνάς και κοιμάσαι με την ίδια αίσθηση, αυτή του πλακώματος στο στήθος εξαιτίας της τρομολαγνείας? Πότε άρχισες να μονολογείς ότι "πως θα την βγάλουμε βρε αδέλφια?" Πότε συνειδητοποίησες ότι η ψήφος σου πια πάει χαμένη, είτε είσαι πολιτικοποιημένος είτε όχι, πολίτης?

Πότε θα αγανακτήσεις επιτέλους και θα πεις το "αϊ σιχτίρ" σε όλους αυτούς τους επιβουλευτές της εθνικής σου υπόστασης? Πότε θα πεις "φτάνει πια αυτή η κοροϊδία", ή σε βολεύει και εσένα αυτή η κατάσταση για να λουφάρεις κι εσύ, όσο προλαβαίνεις?


Τσολιάδες, image by Isidoros @ Flickr.com

Πότε ντράπηκες διαβάζοντας ετούτες εδώ τις γραμμές για τη κατάντια μας? Πότε προβληματίστηκες για το τι στο καλό ψυχή θα παραδώσουμε στις επόμενες γενιές, αποκαΐδια ή το απόλυτο τίποτα που δεν μπορέσαμε να διαχειριστούμε ως λαός, ως κοινωνία, ως άτομα?

Πότε θα πάμε παρακάτω με την παρακμή μας, μου λες? Πότε...?

Marialena, 9/6/2010

Σάββατο 31 Οκτωβρίου 2009

Τα ψεύτικα τα λόγια, τα μεγάλα...

"Νέα Τρομοκρατία". Αυτός ο όρος εφευρέθηκε τη περασμένη δεκαετία, για να περιγράψει τα τρομοκρατικά χτυπήματα που γίνονται από μεμονωμένες ομάδες δραστών, χωρίς άνωθεν καθοδήγηση και πολιτικό μήνυμα πίσω από τις πράξεις τους.

Νέα Τρομοκρατία και έτσι ξαφνικά, σκάνε βόμβες έξω από σπίτια και δημόσια κτίρια, που εικάζονται ότι τοποθετήθηκαν από εξτρεμιστικές ομάδες σε αντίδραση της εξαγγελίας των κυβερνητικών μέτρων για την πάταξη της τρομοκρατίας στη χώρα μας.

Σαν κακόγουστο αστείο μοιάζει αυτό στα αυτιά μου, καθώς ο καινούργιος υπουργός Δημοσίας Τάξεως (νυν Προστασίας του Πολίτη), βρίσκεται αντιμέτωπος με το αντάρτικο των πόλεων, που αντεπιτίθεται όταν η κυβερνητική πολιτική εξαγγείλει μέτρα απέναντι στη τυφλή βία.

Θα την πω την αμαρτία μου, χωρίς να σημαίνει αυτό ότι πάω να κάνω προπαγάνδα, αλλά όταν συνέβαιναν παρόμοια γεγονότα στη προηγούμενη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, η αντιπολίτευση έβρισκε εύφορο έδαφος για να ρίξει το φταίξιμο στη παράταξη της κεντροδεξιάς, ενώ τώρα που ακόμα η νεοεκλεγείσα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ δεν έχει περάσει το ψυχολογικό όριο των 100 ημερών, οι ίδιοι που κατηγορούσαν την "επάρατο", τώρα απλά διατυπώνουν ευχολόγια για την κατάσταση!

say no to terrorism images Pictures, Images and Photos

Είναι άραγε μοχλός πίεσης η εξολόθρευση αθώων και καταστροφή των περιουσιών τους, για να δηλώσουν τη παρουσία τους ενάντια στο κατεστημένο, ομάδες αναρχοαυτόνομων που δρουν κάτω από τη μύτη του νόμου με την ανοχή των αρχών? Ή το παιχνίδι της γάτας και του ποντικιού που παίζεται ανάμεσα στην εκτελεστική εξουσία και τις παραφυάδες της, έχει όρια?

Η, κατά τύχη, εξάρθρωση της 17Ν εξάλειψε ένα σημαντικό παράγοντα αστικής βίας στον τόπο, δεν έλυσε όμως το πρόβλημα των ατόμων και ομάδων που δρουν στο περιθώριο, συχνά με την ανοχή των εκάστοτε κυβερνήσεων και την άδεια της αστυνομίας. Ποιους εξυπηρετεί να μετατρέπεται μια συνοικία όπως τα Εξάρχεια, σε γκέτο και το κέντρο της Αθήνας σε πεδίο μάχης?

Marialena, 31/10/2009

Τετάρτη 7 Οκτωβρίου 2009

Τέλος Εποχής

Αυτές τις ημέρες η πραγματικότητα με ξεπερνά κατά πολύ, καθώς λεπτό προς λεπτό οι εξελίξεις μετά τις βουλευτικές εκλογές της 4ης Οκτωβρίου, είναι κατακλυσμιαίες.

Πρώτα απ' όλα, η νίκη του ΠΑΣΟΚ, δεν ήταν απλά νίκη, αλλά εκλογικός θρίαμβος, καθώς με τη σωστή επικοινωνιακή πολιτική που ακολουθήθηκε και την θετική στάση του προέδρου του, απέναντι στις προκλήσεις της νέας κυβέρνησης, έδωσε στους ψηφοφόρους μήνυμα αισιοδοξίας, σε αντίθεση με τον απερχόμενο Πρωθυπουργό, ο οποίος προκαλούσε δυσθυμία στους πολίτες, με ύφος και λόγο, που όσο αληθινοί και αν ήταν, δεν έπαυαν να μας κάνουν να αναρωτιόμαστε, αν πραγματικά αυτά που λέει, τα εννοεί, για να του δοθεί ακόμα μια ψήφος εμπιστοσύνης από το εκλογικό σώμα.

Η ήττα της Νέας Δημοκρατίας ήταν συντριπτική, γεγονός που άφησε πολλά ερωτηματικά για το υπόβαθρο της κυβερνητικής, μέχρι πρόσφατα, παράταξης. Ο κ. Καραμανλής μπορεί σε μια συναισθηματικά φορτισμένη περίσταση να ανέλαβε ηθικά το φταίξιμο για το εκλογικό αποτέλεσμα και να παραιτήθηκε του προεδρικού αξιώματος, ανοίγοντας το δρόμο για την εκλογή νέου Προέδρου στη Νέα Δημοκρατία, όμως δεν αρκεί κάτι τέτοιο για να απονείμει δικαιοσύνη και να διορθώσει τα κακώς κείμενα εκ μέρους της κυβέρνησης που ηγήθηκε.

Αν μπορούσα να γυρίσω πίσω το ρολόι του χρόνου, θα πήγαινα έναν χρόνο και πίσω, όταν ξέσπασε το σκάνδαλο του Βατοπεδίου όπου στην Έκθεση της Θεσσαλονίκης του 2008, ο Πρωθυπουργός είπε πως "δεν είχε επαρκή ενημέρωση περί του σκανδάλου" από τους συνεργάτες του και απέμεινε να παρακολουθεί τις εξελίξεις πίσω από μιαν γελοία δικαιολογία και έλλειψη πολιτικής τόλμης, βάζοντας το μαχαίρι στο κόκκαλο και τη "νέα διακυβέρνηση" που βαυκαλιζόταν να την κάνει, επιτέλους, πράξη. Αντ' αυτού, επέλεξε να συγκαλύψει την διασπάθιση του δημοσίου χρήματος υπέρ του παγκαριού της Μονής Βατοπεδίου και του κατάπτιστου διδύμου ιερωμένων Εφραίμ και Αρσενίου, που με τις πλάτες της πολιτικής ηγεσίας, πλούτισαν εις βάρος της δημόσιας γης και του αισθήματος δικαίου της κοινωνίας, για να φέρω ένα παράδειγμα το οποίο εξώθησε την αντίδραση της κοινωνίας για την αποτελεσματικότητα της κυβερνητικής πολιτικής.

Όχι μόνον η εκλογική βάση της Νέας Δημοκρατίας, αλλά και ολόκληρη η κοινωνία απέμεινε να παρακολουθεί σαστισμένη για την έλλειψη κυβερνητικής πυγμής, στη διαχείριση ανάλογων κρίσεων, γεγονός που επιβεβαιώθηκε μέσω της ψήφου και στις ευρωεκλογές του περασμένου Ιουνίου, όπου πανικόβλητος ο κ. Πρωθυπουργός ανακάλυψε μετέπειτα το ζήτημα των παρανόμων μεταναστών στην Ελλάδα, ενώ ήδη στο παρασκήνιο φαινόταν οι εγκέφαλοι του κόμματος που χάρασσαν απουσία αυτού, την σκληρή γραμμή για την χάραξη πολιτικής.

Προσπάθησε ο Κώστας Καραμανλής να προβάλει ένα πρότυπο πολιτικού ανδρός, ο οποίος να είναι αυτάρκης, σαφής, ειλικρινής και σε επαφή με τον κόσμο που τον ψηφίζει. Κατέληξε να εγκαταλείψει πρώτος το καράβι της διακυβέρνησης, δείχνοντας τον δρόμο και στους ψηφοφόρους που αμφιταλαντευόταν για να του δώσει τη ψήφο του για μιαν ακόμη φορά, ενώ εκείνος έστεκε αβοήθητος μπροστά στο ξέσπασμα πυρκαγιών, καταστρεπτικών για την χώρα και την οικονομική κρίση, που επέβαλε ακόμα σκληρότερα μέτρα για την δημοσιονομική αντιμετώπιση του ελλείμματος, με στόχο τους μισθωτούς και τα μικρομεσαία εισοδήματα.


Εικόνα από medya.todayszaman.com

Τα λοιπά στελέχη της Νέας Δημοκρατίας, απείχαν διακριτικά από την καταιγίδα εν κρανίω του Προέδρου τους, καθώς άλλοι ήταν οι υπαίτιοι για την πτώση και άλλοι κρατούσαν τις αποστάσεις τους, περιμένοντας να δουν τι θα γίνει την επόμενη μέρα. Η παράταξη της κεντροδεξιάς, έτσι όπως εκφράζεται από τη Νέα Δημοκρατία, διακατέχονταν πάντοτε από εσωστρέφεια και διχογνωμία, που πήγαζε από τα συμφέροντα των πολιτικών τζακιών, που έβρισκαν στέγη στον ίδιο χώρο. Από τη μια οι Καραμανλικοί και από την άλλοι οι Μητσοτακικοί που εναλλάσσονται στην εξουσία κατά διαστήματα, με έκτακτες εμφανίσεις άλλων στελεχών, περισσότερο κεντρώων ή δεξιών, οι οποίοι είναι επίσης σφετεριστές της εξουσίας.

Ό,τι ξεκίνησε με την έλευση του Κωνσταντίνου Καραμανλή το 1974 και την εγκαθίδρυση της Δημοκρατίας στην Ελλάδα, τώρα πια έκανε τον κύκλο του και έκλεισε οριστικά, καθώς βλέπω από τις τρέχουσες εξελίξεις. Το μεν ΠΑΣΟΚ, αναδιοργανώθηκε όσο καιρό περνούσε τη κρίση του τα τελευταία έξι χρόνια, ως αντιπολίτευση, η δε Νέα Δημοκρατία, τώρα εισέρχεται σε μιαν μακρά περίοδο κρίσης και αποσύνθεσης, όπου θα ξεχωρίσει η ίρα από το στάρι και θέλω να πιστεύω, επιτέλους, θα δωθεί ένα τέλος, σε όσους πολιτικούς έδρασαν παραβατικά μέσα στους κόλπους της, εις βάρος της κομματικής της βάσης και του ελληνικού λαού. Η κεντροδεξιά παράταξη, δεν είναι τυχαία, εκπροσωπεί όπως και στην Ευρώπη, ένα μεγάλο ρεύμα λαού, γι' αυτό και η απομάκρυνση κομματικών στελεχών που στέκουν εμπόδιο στην εξέλιξη και εξυγίανσή της, είναι παραπάνω από επιβεβλημένη, τώρα πια, αν θέλει η Νέα Δημοκρατία να επιζήσει της κρίσης που έχει περιέλθει και να βγει αναγεννημένη στο πολιτικό προσκήνιο, με νέες στρατηγικές και νέα πρόσωπα να υπηρετούν την ιδεολογία την οποία, κάποτε, προάσπιζε.

Η ανάληψη της εξουσίας από την κεντροαριστερά με ισχυρή πλέον, πλειοψηφία, ήταν ιστορική αναγκαιότητα, καθώς η παρατεταμένη περίοδος ανασφάλειας και έλλειψης κυβερνητικής πολιτικής, θα είχε καταστρεπτικά αποτελέσματα για την χώρα, η οποία είναι ήδη σε δεινή οικονομική κατάσταση. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως ο Γιώργος Παπανδρέου είναι θαυματοποιός ή ζογκλέρ, ο οποίος θα φέρει την ευμάρεια σε μιαν Ελλάδα γεμάτη εξωτερικά χρέη και ελλείμματα, λόγω συσσωρευμένης κακοδιαχείρισης των δημόσιων πόρων.

Εάν πάψει επιτέλους, αυτό το "ανεβήκαμε στην εξουσία και τρώμε με δέκα μασέλες, εμείς και οι παρατρεχάμενοι μας" που χαρακτήριζε τους κυβερνώντες από το 1981 και μετά, ίσως η χώρα να μπορέσει να ορθοποδήσει σε βάθος χρόνου. Αν σταματήσει η νοοτροπία του βολέματος σε μια θεσούλα και αντί αυτού δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας στην βιομηχανία και παροχή υπηρεσιών, τότε ο Έλληνας θα θέλει να αξιοποιήσει το δυναμικό του σε ανάλογες δουλειές, αντί να βολεύεται με τα προγράμματα Stage και τις συμβάσεις εργασίας, για εργολαβίες ή μάλλον κάλυψη οργανικών αναγκών, στον υδροκέφαλο δημόσιο τομέα.

Αν ακολουθηθεί μια οικονομική πολιτική που θα προσελκύσει επενδύσεις στη χώρα, αντί να διώχνει το ξένο κεφάλαιο προς άλλες Βαλκανικές οικονομίες, αν δεν υπάρξει πολιτική πρόνοιας προς τους πολίτες αυτής της χώρας, καθώς και για όσους έχουν μεταναστεύσει ή διαμένουν σε αυτήν, στα πρότυπα της Βόρειας Ευρώπης, η Ελλάδα θα παραμένει ο τριτοκοσμικός εταίρος, βουτηγμένος στα σκάνδαλα και στη ρεμούλα, ο οποίος θα αποτελεί λόγω γεωπολιτικής θέσης, προτεκτοράτο των Μεγάλων Δυνάμεων, όπου πολύ λίγο ρόλο θα παίζει η άσκηση πολιτικής και υπεράσπιση συμφερόντων, παρά η παραχώρηση γης και ύδατος, για να γίνουν οι πλούσιοι πλουσιότεροι και οι φτωχοί ακόμα πιο φτωχοί.

Οι κυβερνήσεις του Κώστα Καραμανλή, έκαναν έργο και μάλιστα σημαντικό, το οποίο κάτω από τον κυκεώνα των λαθεμένων επιλογών του Πρωθυπουργού για την ανάληψη δράσης, καταποντίστηκε και απαξιώθηκε, ως μηδέποτε γενόμενο και είναι κρίμα για όσους δούλεψαν προς αυτήν την κατεύθυνση. Η νέα κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου, έχει να κερδίζει ένα μεγάλο στοίχημα, ότι θα δράσει πέρα και πάνω από τις παγιοποιημένες πρακτικές των τρωκτικών που εκμαυλίζουν τον δημόσιο βίο, σε όποιον πολιτικό χώρο και αν ανήκουν. Αν καταφέρει μέχρι την επόμενη εκλογική αναμέτρηση, να παράξει έργο και να φέρει τη χώρα ένα βήμα πιο μπροστά από πριν, τότε θα έχουμε αλλάξει νοοτροπία ως πολίτες αυτής της χώρας! Ίδωμεν...

Μαριαλένα, 6/10/2009

Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου 2009

Μηδένα προ του τέλους... κακάριζε!

Μια εβδομάδα μας έμεινε από σήμερα για να ησυχάσουμε στη κυριολεξία, από τον βομβαρδισμό των μηνυμάτων υπέρ ενός ή άλλου υποψηφίου ή κόμματος εν όψει των βουλετικών εκλογών της 4ης Οκτωβρίου!

Το ΚΚΕ κατά τη προσφιλή του συνήθεια, όποιον στύλο της ΔΕΗ δει, αναρτά τα γνωστά πανό του, να τολμήσω και να πω πως θα μας βρομίσει πάλι τους δρόμους παραμονές της ψηφοφορίας, με τα φέιγ βολάν του "αντισταθείτε" κλπ και βάφοντας με αντιαισθητικά συνθήματα τοίχους μεγάλης επιφάνειας που θα παραμείνουν έτσι μέχρι τις επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις. Τα ίδια Παντελάκη μου, τα ίδια Παντελή μου!

Ο κ. Πρωθυπουργός ποζάρει με το βλέμμα στο κενό στις γιγαντοαφίσες που σου δίνουν το μήνυμα για "ψήφο ευθύνης". Δηλαδή κύριε Καραμανλή μου, αν σας ψηφίσω, θα πληρώσω εγώ τη νύφη για τα πεπραγμένα της κυβέρνησης της ΝΔ? Αν δεν σας ψηφίσω, πάλι τι ευθύνη θα έχω?


image by files.opensuse.org/opensuse/en/e/ee/Geeko_vote.jpg

Ο Γιωργάκης μας μιλά για την Πράσινη Ανάπτυξη και στο μυαλό μου έρχονται τα "πράσσειν άλογα" ή και τα πράσινα άλογα, όπως θα το πάρει κανείς το ερμηνεύει. Κύριε Παπανδρέου να σας αφιερώσω το "Με τι δεκάρα, πως θα παντρευτούμε Μανωλιό μου" γνωστό τραγούδι της δεκαετίας του '70 που μου ήλθε στο νου περί του προγράμματος του ΠΑΣΟΚ για την επόμενη μέρα των εκλογών. Θα σας ψηφίσουν οι απελπισμένοι, οι δυσαρεστημένοι, όσοι έχουν επενδύσει ότι εσείς και η κυβέρνησή σας θα τους "βολέψετε" γιατί οι άλλοι δεν τους τακτοποίησαν. Το σκεφθήκατε καλά τι ευθύνη αναλαμβάνετε απέναντί τους?

Ο κ. Τσίπρας από την άλλη, φέρει με εξαιρετική ευκολία τον ρόλο του Ρομπέν των Πολιτών, όπου κατατρεγμένος, τσουπ! ο Αλέξης μπροστά του με τη λύση στο τσεπάκι... Η Ριζοσπαστική Αριστερά σε ρόλο ψηφοσυλλέκτη, μεταξύ Κέντρο-Αριστεράς και πολωτικού Κομμουνισμού, σε διαρκή αναζήτηση ταυτότητας και υποστηρικτών που στηρίζουν αυτό το ετερόκλητο οικοδόμημα του Συνασπισμού.

Ο δε κ. Καρατζαχέρης (σωστά το διαβάσατε, λογοπαίγνιο κάνω!), είναι η αλογόμυγα που τσιμπάει και ενοχλεί τα δύο κόμματα εξουσίας. Σου λέει, κλυδωνίζεται η ΝΔ? Θα της πάρω τους δυσαρεστημένους μη Πασοκοκλίνοντες, δεν αρέσει η πολιτική του ΠΑΣΟΚ στους Κεντρώους? Θα τους προσεταιριστώ, αν δεν θέλουν να πάνε στη ΝΔ! Εκ του ασφαλούς προβάλλει ως ρυθμιστής της πολιτικής κατάστασης, σε ένα κοινό που αποτελείται από παλιούς Νεοδημοκράτες, Βασιλικούς, Χουντικούς έως και ακροδεξιούς που στο πρόσωπό του βλέπουν τον "Γιωργάρα", τον μάγκα τον καραμπουζουκλή, που με τον σταυρό στο χέρι θα αποδείξει "πόσα απίδια βάνει ο σάκος", στους επίδοξους σφετεριστές της εξουσίας.

Όσο για τους Οικολόγους, το νέο "τρέντυ" κόμμα που από κίνηση εξελίσσεται σε "θέλω ψήφους και τις θέλω τώρα!" με ένδυμα την Οικολογία και την ευαισθητοποίηση των πολιτών προς αυτή τη κατεύθυνση, ήδη έχει διαπράξει τα πρώτα του πολιτικά ολισθήματα, καθώς οι Ανθελληνικές θέσεις κάποιων εκπροσώπων του, έχουν δυσαρεστήσει μεγάλη μερίδα κόσμου, που εκτός από περιβαλλοντικά ευαισθητοποιημένοι, δεν βρίσκουν λόγο να εκφέρουν τέτοιες ανυπόστατες απόψεις για το μέλλον της χώρας στη διεθνή πολιτική σκηνή. Άλλο το να εμφυσήσουμε στη συνείδηση του πολίτη αυτής της χώρας, την οικολογική και περιβαλλοντικά ευμενή διαχείρισή των φυσικών πόρων της Ελλάδας και άλλο πίσω από το ένδυμα της προστασίας και ανάδειξης του περιβάλλοντος, να κρύβονται γκρίζοι λύκοι με αντιπατριωτικά ένστικτα, με δισχιδή προσωπικότητα και ανάλογες απόψεις.

Μια εβδομάδα μας έμεινε ακόμα, να σβήνουμε μηνύματα γραπτά από το κινητό μας από ασχέτους που τώρα μας θυμήθηκαν και μας ενημερώνουν πότε θα πάνε ακόμα και στη τουαλέτα και θα γλυτώσουμε αρκετά κλικ, για να διαγράφουμε τα ενημερωτικά δήθεν ηλεκτρονικά τους μηνύματα, όπου ως άλλοι εθνοσωτήρες, μας κάνουν πλύση εγκεφάλου με τα σχεδόν πάντα -αποτυχημένα- στο νόημα τσιτάτα τους και τις δράσεις που θα κάνουν, αν και εφόσον, εκλεγούν στη περιφέρειά μας.


Image by campaignaudio.prx.org/wp-content/uploads/2008/11/go-vote.jpg

Προσωπικά με ενδιαφέρει, την επαύριο η Ελλαδίτσα μας, που την έχουμε καταντήσει σαν τα μούτρα μας, να είναι σε θέση να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις που προέρχονται από τις εσωτερικές ζυμώσεις και διεθνείς συγκυρίες γιατί λειτουργούν οι νόμοι και το πολίτευμά της και να μην αναλωνόμαστε στην ακατάσχετη συνθηματολογία που τόσο αρέσει στον Νεοέλληνα, ως άξιος εκπρόσωπος του χαρακτήρα του Μαυρογιαλούρου, εμβληματικής μορφής του ελληνικού κινηματογράφου που ως τώρα, δεν έχει χάσει την σημασία της.

Τώρα το τι θα ψηφίσει ο καθένας μας και αν θα ψηφίσει ή θα αφήσει τη τύχη της χώρας στους άλλους, είναι άλλου παπά ευαγγέλιο, αλλά ευελπιστώ πως θα επικρατήσει η λογική στο κίνητρο για συμμετοχή όλων μας στην εκλογική διαδικασία, ως ψηφοφόρων με άποψη (λέμε τώρα, αλλά ας το ελπίσουμε για να μην φτάσουμε στο τέλος στη δημοκρατία του "ωχ! αδελφέ τώρα..." όλοι ίδιοι είναι! Είναι?

Μαριαλένα, 27/09/2009

Δευτέρα 8 Ιουνίου 2009

Ευρωεκλογές 2009: Για όλα φταίνε... οι εξωγήινοι!

Αναρωτιέμαι αν αυτοί που ασκούν εξουσία στη χώρα μας, είναι αυτοί που μας αρμόζουν τελικά. Έχω την εντύπωση συχνά πως είναι από άλλον πλανήτη, καθώς φαίνεται ότι η αναρρίχηση στα ανώτερα πολιτειακά αξιώματα, συνεπάγεται και αποκοπή από την πραγματικότητα σε πολλά επίπεδα.

Παρακολούθησα νωρίτερα τις δηλώσεις των αρχηγών των κομμάτων μετά την ανακοίνωση των εκλογικών αποτελεσμάτων χθες το βράδυ, όπως και διαφόρων πολιτικών. Να πω την πρώτη μου αντίδραση? Γέλασα...

Γέλασα, όταν είδα τον κ. Πρωθυπουργό με ύφος σαν να έχει περάσει μια νύχτα όπου το γαστρεντερικό του σύστημα τον ταλαιπώρησε ιδιαίτερα, να λέει στις κάμερες ότι "πήραμε το μήνυμα, ο λαός είναι δυσαρεστημένος". Ε, τώρα εγώ τι να σου πω βρε Κωστάκη μου? Περίμενες να βγουν τα ποσοστά που έλαβε το κάθε κόμμα στις ευρωεκλογές για να το καταλάβεις αυτό? Ή στο Μέγαρο Μαξίμου δεν έχετε επαφή με το τι συμβαίνει στην Ελλαδίτσα μας? Εδώ που τα λέμε, στην Πλατεία Θεάτρου δεν ξέρετε τι αυγό του φιδιού επωάζετε εσείς και ο σύντροφος Νικήτας που δεν ενοχλείται από το εμπόριο λευκής ααρκός και ναρκωτικών στα στενά της Ομόνοιας, δίπλα στο δημαρχειακό μέγαρο, τι το ψάχνουμε παραπάνω, ε?

Τι στο καλό σου λένε οι παρά τω πρωθυπουργώ, για να ισχυρίζεσαι πως τώρα πήρες το μήνυμα? Λες πως ευθύνη έχουν οι δημοσκόποι που σας καθοδήγησαν λάθος? Βάσει προγνώσεων χαράσσεις τη πολιτική σου δηλαδή? Πριν δεν το έπαιρνες το ρημαδομήνυμα, από τον Δεκέμβρη που έγινε το μακελιό και παραδώθηκε η Αθήνα στα πλιάτσικα, το μήνυμα που ήταν? Πλούσια δεν είμαι, αλλά έναν υπολογιστή και μια τηλεορασίτσα έχω στο καθιστικό μου για προσωπική μου ενημέρωση, να στα κάνω δώρο, μπας και αλλάξει αυτή η τακτική του "δεν ήξερα, δεν γνώριζα, δεν μου είπαν τι συμβαίνει" που ακολουθείς από το Βατοπέδι και μετά?

Βρε κουτό, μήπως εσύ μονάχα προεδρεύεις της κυβερνητικής επιτροπής και όλα τα άλλα γίνονται δια μαγείας? Μπα, δεν θέλω να το πιστέψω αυτό, είσαι καλό παιδί, Σαλονικιώτικο εσύ, δεν κάνεις τέτοια πράγματα, αλίμονο! Να σου πω όμως κάτι μεταξύ μας, θα πεις της Ντοράκλας να μην μιλάει επί του παρόντος, γιατί δεν φτάνει που "άφησε" να φύγουν οι υπεύθυνοι της υπόθεσης Siemens στο εξωτερικό, το παίζει στο απυρόβλητο και δεν λέει. Ή πες του Γιώργου του Κουφού, να αφήσει το κόμμα ήσυχο και να αναθέσει στα συνεργεία του ΥΠΕΧΩΔΕ να ξαναστρώσουν τους δρόμους με νέο ασφαλτοτάπητα, γιατί θα σκοτωθούμε με τις τρύπες και τη λιωμένη άσφαλτο που υπάρχει στους αθηναϊκούς δρόμους και τότε πάνε και οι ψηφοφόροι, πάνε και τα έσοδα του κράτους από τους φόρους, δεν συμφέρει κάτι τέτοιο, γι' αυτό κρατήστε μας ζωντανούς!

Εγώ πάντως λέω σαν πτωχή πλην τίμια ψηφοφόρος που είμαι, τρομάρα μου, να τολμήσω να κάνω μιαν υπόθεση για το ποιός φταίει που το "μήνυμα" των ευρωεκλογών άλλους τους δρόσισε και άλλους τους ζόρισε, σαν το αγγούρι του γνωστού ρητού:

Ο Αλέξης ο Τσίπρας, ο ωραίος Μπρούμελ του Σύριζα, λέει πως "πρέπει να ξαναβρούμε το στίγμα μας". Σωστό, αν δεν είναι καλό το GPS, χάνεσαι, έχει μια λογική η δήλωσή σου Αλέξη μου, βεβαίως... Να το βρείτε το στίγμα σας και όταν το βρείτε, πείτε μου και μένα να χαρώ, γιατί αυτή η αριστερά, μου φαίνεται πως πάσχει από κρίση ταυτότητας, αλλά μην το πούμε πουθενά, γιατί οι αριστερίζοντες θα στεναχωρηθούν και αν είναι σε κρίσιμη ηλικία όπως ο Αλαβάνος, δεν κάνει, θα πάθει η καρδιά τους από τα νέα!

Εγώ την Αλέκα χαίρομαι πάντως, την κλειδοκράτωρα του Μαυσωλείου του Κομμουνισμού στην χώρα μας! Χο τσι μινγκ, εσύ μας οδηγείς! Είπε η τρισμέγιστη πως "ο λαός πρέπει να συνεχίσει να αντιστέκεται γιατί το κατεστημένο το πολιτικό και το οικονομικό θα αργήσει να πέσει". Αντιστέκομαι Αλέκα μου στο φλερτ του Μήτσου του καπιταλιστή, αλλά τι να κάνω, γυναίκα είμαι, καταλαβαίνεις, θα καμφθούν τα όριά μου μέχρι να επικρατήσει το λαϊκό κίνημα και τους κόψουμε τους κώλους των πλουτοκρατών. Τι προτείνεις, να θυσιαστώ υπέρ του κόμματος?

Και πάω στους νικητές αυτών των εκλογών, ξεκινώντας από τους Οικολόγους Πράσινους. Θα την πω την αλήθεια μου, αυτός ο Τρεμόπουλος με το killer look, κάπως μου κάνει! Όμως, μπορεί να μου πει κανείς εκεί που έκανε τις δηλώσεις του στον αέρα, ποιός ήταν ο μαλλιάς με το κόκκινο μπλουζάκι και την αφάνα που κρατούσε ένα μπουκέτο θαλερούς ηλίανθους δίπλα στον κο Καθηγητή? Βρε πουλάκι μου μαλλιαρό, δεν έχουμε πει να σεβόμαστε τα φυτά και να μην τα κόβουμε? Εσύ γιατί τα ξερίζωσες τα άμοιρα? Έτσι σε έχουν μάθει να κάνεις στο Κόμμα? Ντροπή μωρέ, δίνεις και το λάθος παράδειγμα στους απανταχού έλληνες οικολόγους και από αύριο από τη χαρά τους, δεν θα αφήσουν ζωντανό λουλουδικό και όχι τίποτε άλλο, μόλις φύτεψα στη πρασιά πέντε έξι ηλιοτρόπια και φοβάμαι μην μου τα ξεριζώσεις για τα επινίκια!

Και ο Δι' ευχών κ. Πρόεδρος του ΛΑΟΣ, ο γνωστός Χέρι-Χέρι, είπε πως τώρα με το 7% έχει περισσότερες ευθύνες, αλλά τη ΝουΔου την άδειασε μόλις πήρε τα πάνω του κανονικά. Έτσι σε θέλω Γιώργο μου, μια ζεστό, μια κρύο να τον έχεις τον Κωστάκη, αφού είσαι ο 152ος βουλευτής/ρυθμιστής της κυβερνητικής πολιτικής, όπως δηλώνεις, τώρα χόρεψέ τους στο ταψί που αφενός δεν ήξεραν με ποιόν συμμαχούσαν και αφετέρου δεν ρώταγαν. (Αλλά είπαμε, στου Μαξίμου δεν έχει σήμα, οπότε μην τη ψάχνεις, δεν ενημερώνονται εκεί!)

Και τέλος κυρίες και κύριοι, το Όσκαρ για την Καλύτερη Ταινία "Στους στραβούς κυβερνάει ο Μονόφθαλμος", απονέμεται στον Γιωργάκη Παπανδρέου, τον γνωστό και ως Παιντί κατά τη μαμά του, τα παλιά τα χρόνια της αθωότητας. Τον χαίρεσαι τον Γιωργάκη, όσο προεδρεύει του ΠΑΣΟΚ, οι άλλοι από κάτω του δουλεύουν. Υπέρ ή κατά του, αυτό θα φανεί στη πορεία, τώρα έχουμε να γιορτάσουμε ότι η Δεξιά "έβαλε α χέρια της και έβγαλε τα μάτια της" στη κυριολεξία, οπότε αυτό και μόνο, είναι λόγος εορτασμού της νίκης της Σαμοθράκης! Μέχρι και ο ακριβοθώρητος ο Μπένυ ο Βενιζέλος, το μυαλό του Κινήματος, έκανε δηλώσεις τώρα που νικήσαμε γιά (σαλονικιώτικη αυτή η έκφραση).

Μπροστά μας προμηνύεται ένα ακόμα καυτό καλοκαίρι, ενόσω ο υδράργυρος έχει αγγίξει από τώρα αρχές Ιουνίου τους 35+ βαθμούς Κελσίου, προέχουν τα "μπάνια του λαού" και τα κόμματα προετοιμάζονται για μιαν ακόμα εκλογική αναμέτρηση σε βάθος χρόνου. Αντέχει η Ελλάδα και οι πολίτες της μιαν ακόμα κονταρομαχία με επιχειρήματα που προκαλούν το γέλωτα και τη θυμηδία? Είμαστε σε θέση να εκταμιεύσουμε τεράστια ποσά για την επόμενη εκλογική διαδικασία πριν αλέκτωρ λαλήσει τρεις?


See no evil, hear no evil, image by tribe.net

Πέντε χρόνια μετά την έκλαμψη των Ολυμπιακών Αγώνων το 2004, θα το ξαναπώ, πως είμαστε χειρότερα από ότι πριν, εδώ στην Ελλάδα. Ο ιδεατός κόσμος της υλικής ευμάρειας, έχει καταρρεύσει συθέμελα. Δεν φταίνε μόνο οι συγκυρίες οι διεθνείς, που έχουν επιφέρει δυσπραγία σε οικονομικό επίπεδο, αλλά και η δική μας, η γνωστή ελληνική επιπολαιότητα και έλλειψη μακροχρόνιου σχεδιασμού για το μέλλον. Η κατάρρευση των θεσμών και η διαπόμπευση των αξιών στις οποίες βασίζεται ένα σύγχρονο δημοκρατικό πολίτευμα, μάλιστα από τους ίδιους τους εκλεγμένους λειτουργούς των.

Θέλω να κοπούν κώλοι, να διαπομπευθούν ανήθικοι και διευθαρμένοι πολιτικοί από όπου και αν προέρχονται, να λειτουργήσει η δικαιοσύνη αυτοδίκαια και βάσει των νόμων περί δικαίου που υπηρετεί, θέλω να σεβαστούν το πολίτη και τον μετανάστη που κατέφυγε σε αυτή τη χώρα, θέλω να βάλουν τα στήθια μπροστά και να μην ζουν στη κοσμάρα τους, αποκομμένοι από το μόρφωμα που έχουν αφήσει να δημιουργεί εις βάρος της ευνομίας και της τάξης στην χώρα μας. Θέλω, επιτέλους, να αναλάβουν τις ευθύνες που τους αναλογούν με παρρησία και συναίσθηση και να μην μας "πουλάνε φύκια για μεταξωτές κορδέλες", υποτιμώντας τη νοημοσύνη και τη κρίση μας.

Το μήνυμα αγαπητέ μου κύριε Πρωθυπουργέ και όλοι οι υπόλοιποι, ήταν η αποχή της τάξης του 48% επί του συνόλου των ψηφοφόρων για τις ευρωεκλογές του 2009. Συνεχίστε να μας φέρεστε σαν να είμαστε εξωγήινοι που δεν έχουμε επαφή με την εδώ πραγματικότητα και μην απορρήσετε εάν η αποχή ή η ψήφος διαμαρτυρίας θα είναι πολύ μεγαλύτερη τις επόμενες εκλογές... και τότε πράγματι θα φταίνε οι εξωγήινοι, σας διαβεβαιώ!

Μέρος πρώτο: Ευρωεκλογές 2009: Ε, και?

Μαριαλένα, 8/6/2009

Ευρωεκλογές 2009: Ε, και?

Στον απόηχο της χθεσινής εκλογικής διαδικασίας και με τα αποτελέσματα της κάλπης ήδη πλέον δηλωμένα, κάνω τις πρώτες σκέψεις για την επόμενη μέρα.

48% των συμπολιτών μας επέλεξαν να μην ψηφίσουν σε αυτές τις εκλογές, να απέχουν με οποιονδήποτε τρόπο. Ένα ικανό ποσοστό να διαμορφώσει το εκλογικό αποτέλεσμα, εάν εψήφιζε και ακόμα και τώρα αρκετό για να επιδείξει την ισχύουσα τάση ανάμεσα στους Έλληνες ψηφοφόρους.

Κατ' αρχήν η αποχή τι σημαίνει? Το ότι οι εκλογές διεξήχθησαν εν μέσω του "ιερού" για τον Νεοέλληνα τριημέρου του Αγίου Πνεύματος, που για πολλούς είναι μια ακόμα ευκαιρία για μίνι διακοπές στις αρχές του καλοκαιριού και το να μείνουν στη πόλη για να ψηφίσουν, ήταν ένας μεγάλος ανασταλτικός παράγοντας. Κατά δεύτερον, ας κοιτάξουμε πως εξελίχθηκε αυτή η προεκλογική περίοδος στη χώρα μας.

Όλο αυτό το διάστημα, είμασταν παρατηρητές μιας εκλογικής αναμέτρησης που θύμιζε σε πολλά, όχι Ευρώπη, αλλά Μπανανία. Μπανανία, όταν ο κ. Πρωθυπουργός θυμάται τον λαό της Δυτικής Αττικής με το να κάνει ένα πέρασμα από τον Ασπρόπυργο για να μιλήσει εκεί, στοχεύοντας στους αθίγγανους ή πολιτικούς πρόσφυγες ή μετανάστες που ζουν εκεί?

Μπανανία, όταν κεντρικό θέμα δεν είναι η Ευρώπη και η Ευρωπαϊκή πραγματικότητα, αλλά το να αναμασάμε τα εσωτερικής κατανάλωσης προβλήματά μας για να "πείσουμε" τους ψηφοφόρους να μας ψηφίσουν. "Αντισταθείτε" έλεγε το ΚΚΕ, που παρεπιπτόντως, σύμφωνα με την πάγια τακτική του, ρύπανε τους δρόμους τελευταία στιγμή με φυλλάδια υπέρ του κόμματος που έχουν συσσωρευθεί στα πεζοδρόμια κατά εκατοντάδες.

Το ΠΑΣΟΚ εισέπραξε την ψήφο διαμαρτυρίας κατά της κυβέρνησης και επικράτησε όσον αφορά στα ποσοστά, στις Ευρωεκλογές. Παρά τη σοβαροφανή εικόνα της καμπάνιας του, ο κ. Παπανδρέου δεν έπεισε για την ισχύ των λόγων του, άσχετα ότι είχε καλή επικοινωνιακή υποστήριξη από την ομάδα της προβολής του. Προσωπικά μου θύμισε την επιτυχημένη φιγούρα/μαριονέτα που τον μιμήται στο "ΚΡΑ!", σατυρική εκπομπή που προβάλλεται αργά το βράδυ στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ. Δεν είναι έτοιμο αυτό το ΠΑΣΟΚ να πάρει τα ηνία της χώρας, ενόσω οι ισορροπίες οι εσωκομματικές δεν έχουν ξεκαθαριστεί. Είναι τυχαίο που ο Νο 2 στη διαδοχή, Ευάγγελος Βενιζέλος, το τελευταίο διάστημα απέχει από το να εκτίθεται στα μάτια των πολιτών με δηλώσεις και ενέργειές του?

Ο Συνασπισμός μπορεί να πρόβαλλε ένα λιγότερο πολωτικό πρόσωπο σε σχέση με το αδελφό ΚΚΕ, όμως έδειχνε πως έχει χάσει το πλεονέκτημα να εκφράζει τη κοινή γνώμη απέναντι στα γεγονότα, προσπαθώντας και αυτός να βρει το στίγμα του ενόψει αυτών των εκλογών. Πλεονέκτημα που όμως εκμεταλλεύθηκε στο έπακρο το Κόμμα των Οικολόγων Πρασίνων που δυναμικά διεκδίκησε το δικαίωμά του εκπροσώπησης στην Ευρωβουλή.

Με κυρίαρχη την τάση της Οικολογίας πια στον Δυτικό Κόσμο, η ανάδειξη μιας τέτοιας κίνησης στα πρότυπα των Πρασίνων της Γερμανίας για παράδειγμα, είναι ένα σαφές βήμα προόδου, όταν η στροφή πως φιλικές προς το περιβάλλον πολιτικές επιβάλλεται για να μπορέσουμε να επιφέρουμε ανακούφιση στο ενεργειακό ισοζύγιο της χώρας και όχι μόνο. Διερωτώμαι όμως, τι δουλειά έχει ο εκπρόσωπός τους να δίνει συνεντεύξεις υπέρ της αυτοδιάθεσης των Σκοπίων και της ένταξής τους στην Ε.Ε., όταν το Σκοπιανό είναι ένα από τα εθνικά μας θέματα που παραμένουν σε εκκρεμότητα? Το να διορθώνει μετέπειτα και να ανακατασκευάζει, λέγοντας πως συμπλέει με την εκάστοτε εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης, εμένα προσωπικά μου δείχνει πως όλοι μας παριστάνουμε τους ξερόλες στου Κασίδη το κεφάλι τελικά.

Αν και τα άκρα στη πολιτική ποτέ δεν με εξέφραζαν, είτε αυτά προέρχονται από την "καθιγιασμένη" αριστερά, είτε από την "επάρατο" δεξιά, το ΛΑΟΣ του κ. Καρατζαφέρη κέρδισε τις εντυπώσεις, δίνοντας ένα εκατομμύριο ευρώ υπέρ της ενίσχυσης του ταμείου Φτώχειας, αντί να το σπαταλήσει για την προβολή του κόμματος για τις Ευρωεκλογές. Το ποσοστό που έλαβε, πιστεύω προήλθε τόσο από δυσαρεστημένους δεξιούς, όσο και από ανθρώπους που η κίνηση αυτή τους βρήκε σύμφωνους και την επικρότησαν.

Και εδώ τίθεται το ζήτημα που ξεκίνησα να γράφω αυτούς τους προβληματισμούς σήμερα:

-Που πήγε η Ευρώπη στη μεταξύ των κομμάτων αντιπαράθεση για την εξασφάλιση της ψήφου μας?
-Πουθενά, γιατί εδώ στο Ελλαδιστάν, η Ευρώπη δεν μας απασχολεί επί του παρόντος!

-Που πήγαν τα θέματα που άπτονται της Ευρωπαϊκής Πολιτικής?
-Εννοείτε την ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε, την λαθρομετανάστευση, την "πράσινη" πολιτική, την οικονομική κρίση?
-Άλλη ερώτηση παρακαλώ!

-Που πήγε ακόμα και η δική μας κατάσταση, εδώ στην χώρα μας, που πέντε χρόνια μετά τους Ολυμπιακούς του 2004, η Αθήνα δεν θυμίζει στο παραμικρό σύγχρονη Ευρωπαϊκή πόλη?
-Ε, γι' αυτό φταίνε τα φαινόμενα της εγκληματικότητας των ομάδων των μεταναστών στο κέντρο της Αθήνας που την έχουν μεταμορφώσει σε γκέτο.
-Άλλη ερώτηση παρακαλώ!

-Το έχετε αντιληφθεί πως η ελληνική κοινωνία είναι μια κοινωνία σε σήψη, που αφήνει τα παιδιά της να αργοπεθαίνουν χωρίς όραμα και δράσεις για το μέλλον?
-Όλα θα γίνουν, αρκεί να μας δώσετε την ψήφο σας!




Στις εκλογές της 7ης Ιουνίου, εγώ προσωπικά δεν απείχα, αλλά ψήφισα υπερασπιζόμενη τα πιστεύω και τα ιδανικά που ακόμα κουβαλάω, ως μάλλον η τελευταία των Μοϊκανών εν Ελλάδι. ΄Λλλοι ψηφίσαμε για να διαμαρτυρηθούμε, άλλοι για να εκδικηθούμε, άλλοι για να υπερασπιστούμε, ή να αναδείξουμε τον συνδιασμό που μας εξέφραζε καλύτερα. Το μόνο σίγουρο είναι, πως η επόμενη μέρα μας βρίσκει το ίδιο προβληματισμένους για μια Ελλάδα που κινείται στην τελευταία ταχύτητα της Ευρώπης, προβάλλοντας ως το κέντρο του κόσμου, την ιδιωτεία της, σαν πανάκεια για όλα όσα οι πολιτικοί στέκουν ανίσχυροι να αντιμετωπίσουν και να προστατέψουν τους πολίτες που τους εμπιστεύονται, από τις δικές τους κακές πολιτικές. Έως πότε?

Μαριαλένα, 8/6/2009

Κυριακή 4 Ιανουαρίου 2009

Είμαστε όλοι Παλαιστίνιοι

Παραμονές του νέου χρόνου, διάλεξε το Ισραήλ να επιτεθεί στην Παλαιστίνη διεκδικώντας για μιαν ακόμη φορά τα Υψώματα του Γκολάν. Οι Ισραηλινοί, με τη γνωστή μέθοδο της επίθεσής και αποκλεισμού των κατεχομένων εδαφών, προσπάθησαν να εξολοθρεύσουν για μιαν ακόμα φορά τον Παλαιστινιακό πληθισμό που ζει στη λωρίδα της Γάζας, που από το 1948 έτος ίδρυσης του κράτους του Ισραήλ, είναι έδαφος διεκδίκησης των.

Ο νεοεκλεχθείς Πρόεδρος της Αμερικής, Μπαράκ Ομπάμα, όταν ζητήθηκε να σχολιάσει την κατάσταση, είπε πως η Αμερική έχει πρόεδρο, αποφεύγοντας να εμπλακεί εις την διπλωματική σκακιέρα και πιθανόν αυτό να του κοστίσει πόντους στη δημοτικότητά του ακόμα πριν αναλάβει την εξουσία στην Ουάσιγκτον. Η Χίλαρυ Κλίντον, που θα αναλάβει μετά την 20η Ιανουαρίου το Υπουργείο Εξωτερικών, είναι γνωστή για τα φιλοισραηλινά της αισθήματα, οπότε και τότε το κράτος του Ισραήλ δεν κινδυνεύει να χάσει τους από μηχανής συμμάχους του στη Δύση.

Θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε 52η πολιτεία των Ηνωμένων Πολιτειών το Ισραήλ και όχι άδικα. Γιατί εκεί οι ΗΠΑ, έχουν τον δικό τους παράγοντα ελέγχου και αποσταθεροποίησης της Μέσης Ανατολής. Γιατί οι Εβραίοι ελέγχουν το χρήμα στις Τράπεζες της Αμερικής και όχι μόνο. Γιατί εκεί οι Αμερικανοί δοκιμάζουν τις νέες τεχνολογίες στις μηχανές πολέμου και διατηρούν τον έλεγχο της περιοχής. Άλλωστε ο νυν Πρόεδρος των ΗΠΑ, Μπους, είναι εκείνος που έδωσε το πράσινο φως στις επιθέσεις των Ισραηλινών, με αφορμή τη δράση της Χαμάς στα κατεχόμενα, με την ιδεοληψία που τον διακατέχει περί "τρομοκρατών". Το διεθνές δίκαιο που παραβιάζεται στη Παλαιστίνη, δεν τον απασχολεί βέβαια...

Η περιοχή της Μέσης Ανατολής βρίθει από προβλήματα κυρίως εξωγενή, που έχουν γίνει καθεστώς λόγω του χειρισμού των Μεγάλων Δυνάμεων στη περιοχή. Πάρτε για παράδειγμα τη κατοχή του Βορείου Τμήματος της Κύπρου από τις Δυνάμεις Κατοχής των Τούρκων και που τόσα χρόνια το ζήτημα βρίσκεται στον ΟΗΕ, χωρίς να έχει δωθεί 29 χρόνια αργότερα μια σαφής λύση από τη πλευρά των Ηνωμένων Εθνών.

Όταν το 1948 θεσμοθετήθηκε το κράτος του Ισραήλ πάνω σε εδάφη που παραχωρήθηκαν από την Παλαιστίνη, η λωρίδα της Γάζας και τα υψώματα του Γκολάν υπήρξαν πάντοτε εδάφη υπό αμφισβήτιση. Οι ισραηλινοί δημιούργησαν νέες πόλεις όπως το Τελ Αβίβ και νέους οικισμούς και έφτασαν να καταπατήσουν τα εδάφη των γειτόνων τους, όπως της Παλαιστίνης και του Λιβάνου και έτσι να ξεκινήσει ο αγώνας δικαίωσής των πληθυσμών που επλήγεισαν που έχει λάβει τη μορφή της "ιντιφάντα", του αγώνα δηλαδή μέχρι τελικής πτώσεως. Με την υποστήριξη της Αμερικής κύρια αλλά και άλλων κρατών διεθνώς, το Ισραήλ συνεχίζει μέχρι και σήμερα την αδιάντροπη επεκτατική του πολιτική προς τις γειτονικές χώρες χρησιμοποιώντας ως μέσο, την βία και τον πόλεμο.

Στη Παλαιστίνη έχουν δημιουργηθεί αντάρτικες ομάδες όπως η Χαμάς, που με ορμητήριο γειτονικές χώρες της Μέσης Ανατολής, οργανώνουν την αντίσταση και την επίθεση κατά των Ισραηλινών, συχνά με χτυπήματα τρομοκρατικά που πλήττουν άμαχο πληθυσμό στο Ισραήλ και τότε το δόγμα το εβραϊκό "οφθαλμός αντί οφθαλμού και οδόντας αντί οδόντου" βρίσκει ανταπόκριση στην πολιτική του Ισραήλ. Η ανταπόδωση των Ισραηλινών στα τρομοκρατικά χτυπήματα είναι δρυμεία και επιφέρει την καταστροφή στους Παλαιστινιακούς συνοικισμούς στις αμφισβητούμενες από τους ίδιους περιοχές.

Με το θάρρος της γνώμης μου θα δηλώσω την αγανάκτησή μου ως πολίτης αυτού του κόσμου, μιας και οι Εβραίοι της Ευρώπης που διώχθησαν και εξολοθρεύτηκαν από τον Χίτλερ στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, όσοι επέζησαν απετέλεσαν τη βάση για τον εποικισμό των παραχωρηθέντων εδαφών από την Παλαιστίνη μετά το πέρας του Δ.Π.Π., αλλά αυτό το κατακλυσμιαίο γεγονός του αφανισμού σχεδόν, ολόκληρου του έθνους τους από έναν αιμοσταγή δικτάτορα, δεν τους απέτρεψε από το να κάνουν τα ίδια και χειρότερα στον ντόπιο πληθυσμό της γης στην οποία τους επετράπει να ζήσουν μετά το Ολοκαύτωμα! Και σε καμμία περίπτωση δεν πιστεύω ότι είναι ο "περιούσιος λαός" του Θεού, πράγμα το οποίο ως άλλη θρησκευτική προπαγάνδα, έχουν διασπείρει στην υφήλιο από την εποχή που ήταν απλά ένας νομαδικός λαός κυνηγημένος από τους Αιγυπτίους, επί Μωυσή. Αυτή η επιβολιμιαία προπαγάνδα που περνάει από το δημοτικό ακόμα, περί λαού εκλεκτού και βασανισμένου, πρέπει κάποτε επιτέλους να σταματήσει, μιας και τα όποια θύματα, έχουν γίνει πια αδίστακτοι θύτες.

Σε μια εποχή που η υφήλιος γιόρταζε τον ερχομό του νέου χρόνου, επέλεξαν οι στρατιωτικές δυνάμεις του Ισραήλ να επιτεθούν ξανά κατά του Παλαιστινιακού πληθυσμού στη Γάζα, αφήνοντας μέχρι και σήμερα νεκρούς στο πέρασμά τους γυναικόπαιδα και αμάχους. Είναι γνωστή πια η πρόθεση του Ισραήλ, να σβήσει από τον χάρτη τον γηγενή πληθυσμό της Παλαιστίνης, προβάλλοντας ως αιτιολογία τη δράση της Χαμάς και άλλων ομάδων κρούσης κατά του ισραηλινού στρατού. Ο ΟΗΕ, τόσα χρόνια δείχνει αδύναμος να επιβάλλει την πολυπόθητη εκεχειρία στην περιοχή και να αποκαταστήσει τα συνταγματικά δικαιώματα των Παλαιστινίων στη χώρα τους.

Με ποιό δικαίωμα το Ισραήλ, έχει κόψει τη παροχή ηλεκτρικού, νερού, στα κατεχόμενα? Γιατί δεν αφήνει να εισαχθούν φάρμακα και τρόφιμα στη περιοχή? Γιατί οι κάτοικοι της Γάζας ζουν υπό το καθεστώς αφανισμού? Γιατί έχουν καταστραφεί τα σπίτια τους και οι άνθρωποι έχουν χάσει τις δουλειές τους? Γιατί το Ισραήλ κάνει ό,τι θέλει ατιμώρητο?

Όλο και πλησιάζουμε στην εκδοχή ότι ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος θα ξεκινήσει από την Μέση Ανατολή και κάπως έτσι θα χωριστεί ο κόσμος σε δυο στρατόπεδα, τους Καλούς και τους Κακούς, εξαρτάται πως το βλέπει κανείς...

Image Hosted by ImageShack.us

Marialena, 4/1/2009