Πέμπτη 15 Οκτωβρίου 2009

Blog Action Day: 2009 Climate Change

Take Action: Tell the U.S. it's Time to Act on Climate Change



More than any other country, action taken by the United States to limit greenhouse gases and build a clean energy economy is needed to achieve a sustainable solution to our global climate crisis.

This December world leaders will gather in Copenhagen to negotiate a global response to climate change. As a world leader in greenhouse gas pollution as well as clean energy technology, the United States needs to take bold action by implementing comprehensive clean energy policies to curb emissions.

President Barack Obama has said that climate change is an urgent threat, and that he wants to restore America's responsible leadership in the world.

This is a chance for people around the world and in the United States to join together in telling President Obama that we want him to lead the United States in taking bold and significant action to reduce greenhouse gasses.

Time is running out, and our planet can't afford to wait.

Link: Blog Action Day '09

Δευτέρα 12 Οκτωβρίου 2009

What Love Is...


Mary J. Blige - What love is (Growing Pains, 2008)

Hmm.
Beautiful, horrible, magical, terrible.
Reason to laugh and smile.
Reason to cry yourself to sleep at night.
Start a fight. Make up, break up, wrong or right.
Heaven for all its worth can
equally be hell right here on earth.
(And no one really knows anything about it)
But everybody needs it.
We can't live without it.
(And that's the way it goes)
Darkest day, brightess night.
Just some of the things you might hear if you ask what love feels like.

And it feels like joy, and it feels like pain.
And it feels like sunshine, feels like rain.
An excuse for dying, reason to live.
And if you don't know, that's what love is.
Love is.
Gentle kiss, sweet caress.
Kiss the base of your neck.
argue until my head hurts, I can't remember what you said.
Out, screaming loud, don't know what were screaming bout.
So confusing yes its true, but if it wasn't there what would we do?

(And no one really knows anything about it)
But everybody needs it.
We can't live without it.
(And that's the way it goes)
Darkest day, brightess night.
Just some of the things you might hear if you ask what love feels like.

And it feels like joy, and it feels like pain.
And it feels like sunshine, feels like rain.
An excuse for dying, reason to live.
And if you don't know, that's what love is.
Love is.

That's love.
Anything that can bring you up or break you down.
That's love.
Leave the sun up in your sky or the darkest clowds.
That's love. And we need it.
That's love. And we need it.
That's love.
Oh ask anybody how it feels

And it feels like joy, and it feels like pain.
And it feels like sunshine, feels like rain.
An excuse for dying, reason to live.
And if you don't know, that's what love is.
Love is.

And it feels like joy (joy), and it feels like pain (pain).
And it feels like sunshine, feels like rain.
An excuse for dying (oh), reason to live (oh).
And if you don't know, that's what love is.
Love is. ohhhh. ohhhh. that is


σ.σ. Αυτό το τραγούδι "μίλησε" στη καρδιά μου, από την ώρα που το πρωτάκουσα μέσα από τον δίσκο της MJB "Growing Pains" (2008). Για μένα προσωπικά, τόσο η αισθαντική ερμηνεία αλλά και το τραγούδι το ίδιο, τα λένε όλα γύρω από το αναπάντητο ερώτημα που βασανίζει συχνά το μυαλό μας: "τι είναι η αγάπη"?

Καλή ακρόαση,

Μαριαλένα, 26/8/2009

Τετάρτη 7 Οκτωβρίου 2009

Τέλος Εποχής

Αυτές τις ημέρες η πραγματικότητα με ξεπερνά κατά πολύ, καθώς λεπτό προς λεπτό οι εξελίξεις μετά τις βουλευτικές εκλογές της 4ης Οκτωβρίου, είναι κατακλυσμιαίες.

Πρώτα απ' όλα, η νίκη του ΠΑΣΟΚ, δεν ήταν απλά νίκη, αλλά εκλογικός θρίαμβος, καθώς με τη σωστή επικοινωνιακή πολιτική που ακολουθήθηκε και την θετική στάση του προέδρου του, απέναντι στις προκλήσεις της νέας κυβέρνησης, έδωσε στους ψηφοφόρους μήνυμα αισιοδοξίας, σε αντίθεση με τον απερχόμενο Πρωθυπουργό, ο οποίος προκαλούσε δυσθυμία στους πολίτες, με ύφος και λόγο, που όσο αληθινοί και αν ήταν, δεν έπαυαν να μας κάνουν να αναρωτιόμαστε, αν πραγματικά αυτά που λέει, τα εννοεί, για να του δοθεί ακόμα μια ψήφος εμπιστοσύνης από το εκλογικό σώμα.

Η ήττα της Νέας Δημοκρατίας ήταν συντριπτική, γεγονός που άφησε πολλά ερωτηματικά για το υπόβαθρο της κυβερνητικής, μέχρι πρόσφατα, παράταξης. Ο κ. Καραμανλής μπορεί σε μια συναισθηματικά φορτισμένη περίσταση να ανέλαβε ηθικά το φταίξιμο για το εκλογικό αποτέλεσμα και να παραιτήθηκε του προεδρικού αξιώματος, ανοίγοντας το δρόμο για την εκλογή νέου Προέδρου στη Νέα Δημοκρατία, όμως δεν αρκεί κάτι τέτοιο για να απονείμει δικαιοσύνη και να διορθώσει τα κακώς κείμενα εκ μέρους της κυβέρνησης που ηγήθηκε.

Αν μπορούσα να γυρίσω πίσω το ρολόι του χρόνου, θα πήγαινα έναν χρόνο και πίσω, όταν ξέσπασε το σκάνδαλο του Βατοπεδίου όπου στην Έκθεση της Θεσσαλονίκης του 2008, ο Πρωθυπουργός είπε πως "δεν είχε επαρκή ενημέρωση περί του σκανδάλου" από τους συνεργάτες του και απέμεινε να παρακολουθεί τις εξελίξεις πίσω από μιαν γελοία δικαιολογία και έλλειψη πολιτικής τόλμης, βάζοντας το μαχαίρι στο κόκκαλο και τη "νέα διακυβέρνηση" που βαυκαλιζόταν να την κάνει, επιτέλους, πράξη. Αντ' αυτού, επέλεξε να συγκαλύψει την διασπάθιση του δημοσίου χρήματος υπέρ του παγκαριού της Μονής Βατοπεδίου και του κατάπτιστου διδύμου ιερωμένων Εφραίμ και Αρσενίου, που με τις πλάτες της πολιτικής ηγεσίας, πλούτισαν εις βάρος της δημόσιας γης και του αισθήματος δικαίου της κοινωνίας, για να φέρω ένα παράδειγμα το οποίο εξώθησε την αντίδραση της κοινωνίας για την αποτελεσματικότητα της κυβερνητικής πολιτικής.

Όχι μόνον η εκλογική βάση της Νέας Δημοκρατίας, αλλά και ολόκληρη η κοινωνία απέμεινε να παρακολουθεί σαστισμένη για την έλλειψη κυβερνητικής πυγμής, στη διαχείριση ανάλογων κρίσεων, γεγονός που επιβεβαιώθηκε μέσω της ψήφου και στις ευρωεκλογές του περασμένου Ιουνίου, όπου πανικόβλητος ο κ. Πρωθυπουργός ανακάλυψε μετέπειτα το ζήτημα των παρανόμων μεταναστών στην Ελλάδα, ενώ ήδη στο παρασκήνιο φαινόταν οι εγκέφαλοι του κόμματος που χάρασσαν απουσία αυτού, την σκληρή γραμμή για την χάραξη πολιτικής.

Προσπάθησε ο Κώστας Καραμανλής να προβάλει ένα πρότυπο πολιτικού ανδρός, ο οποίος να είναι αυτάρκης, σαφής, ειλικρινής και σε επαφή με τον κόσμο που τον ψηφίζει. Κατέληξε να εγκαταλείψει πρώτος το καράβι της διακυβέρνησης, δείχνοντας τον δρόμο και στους ψηφοφόρους που αμφιταλαντευόταν για να του δώσει τη ψήφο του για μιαν ακόμη φορά, ενώ εκείνος έστεκε αβοήθητος μπροστά στο ξέσπασμα πυρκαγιών, καταστρεπτικών για την χώρα και την οικονομική κρίση, που επέβαλε ακόμα σκληρότερα μέτρα για την δημοσιονομική αντιμετώπιση του ελλείμματος, με στόχο τους μισθωτούς και τα μικρομεσαία εισοδήματα.


Εικόνα από medya.todayszaman.com

Τα λοιπά στελέχη της Νέας Δημοκρατίας, απείχαν διακριτικά από την καταιγίδα εν κρανίω του Προέδρου τους, καθώς άλλοι ήταν οι υπαίτιοι για την πτώση και άλλοι κρατούσαν τις αποστάσεις τους, περιμένοντας να δουν τι θα γίνει την επόμενη μέρα. Η παράταξη της κεντροδεξιάς, έτσι όπως εκφράζεται από τη Νέα Δημοκρατία, διακατέχονταν πάντοτε από εσωστρέφεια και διχογνωμία, που πήγαζε από τα συμφέροντα των πολιτικών τζακιών, που έβρισκαν στέγη στον ίδιο χώρο. Από τη μια οι Καραμανλικοί και από την άλλοι οι Μητσοτακικοί που εναλλάσσονται στην εξουσία κατά διαστήματα, με έκτακτες εμφανίσεις άλλων στελεχών, περισσότερο κεντρώων ή δεξιών, οι οποίοι είναι επίσης σφετεριστές της εξουσίας.

Ό,τι ξεκίνησε με την έλευση του Κωνσταντίνου Καραμανλή το 1974 και την εγκαθίδρυση της Δημοκρατίας στην Ελλάδα, τώρα πια έκανε τον κύκλο του και έκλεισε οριστικά, καθώς βλέπω από τις τρέχουσες εξελίξεις. Το μεν ΠΑΣΟΚ, αναδιοργανώθηκε όσο καιρό περνούσε τη κρίση του τα τελευταία έξι χρόνια, ως αντιπολίτευση, η δε Νέα Δημοκρατία, τώρα εισέρχεται σε μιαν μακρά περίοδο κρίσης και αποσύνθεσης, όπου θα ξεχωρίσει η ίρα από το στάρι και θέλω να πιστεύω, επιτέλους, θα δωθεί ένα τέλος, σε όσους πολιτικούς έδρασαν παραβατικά μέσα στους κόλπους της, εις βάρος της κομματικής της βάσης και του ελληνικού λαού. Η κεντροδεξιά παράταξη, δεν είναι τυχαία, εκπροσωπεί όπως και στην Ευρώπη, ένα μεγάλο ρεύμα λαού, γι' αυτό και η απομάκρυνση κομματικών στελεχών που στέκουν εμπόδιο στην εξέλιξη και εξυγίανσή της, είναι παραπάνω από επιβεβλημένη, τώρα πια, αν θέλει η Νέα Δημοκρατία να επιζήσει της κρίσης που έχει περιέλθει και να βγει αναγεννημένη στο πολιτικό προσκήνιο, με νέες στρατηγικές και νέα πρόσωπα να υπηρετούν την ιδεολογία την οποία, κάποτε, προάσπιζε.

Η ανάληψη της εξουσίας από την κεντροαριστερά με ισχυρή πλέον, πλειοψηφία, ήταν ιστορική αναγκαιότητα, καθώς η παρατεταμένη περίοδος ανασφάλειας και έλλειψης κυβερνητικής πολιτικής, θα είχε καταστρεπτικά αποτελέσματα για την χώρα, η οποία είναι ήδη σε δεινή οικονομική κατάσταση. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως ο Γιώργος Παπανδρέου είναι θαυματοποιός ή ζογκλέρ, ο οποίος θα φέρει την ευμάρεια σε μιαν Ελλάδα γεμάτη εξωτερικά χρέη και ελλείμματα, λόγω συσσωρευμένης κακοδιαχείρισης των δημόσιων πόρων.

Εάν πάψει επιτέλους, αυτό το "ανεβήκαμε στην εξουσία και τρώμε με δέκα μασέλες, εμείς και οι παρατρεχάμενοι μας" που χαρακτήριζε τους κυβερνώντες από το 1981 και μετά, ίσως η χώρα να μπορέσει να ορθοποδήσει σε βάθος χρόνου. Αν σταματήσει η νοοτροπία του βολέματος σε μια θεσούλα και αντί αυτού δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας στην βιομηχανία και παροχή υπηρεσιών, τότε ο Έλληνας θα θέλει να αξιοποιήσει το δυναμικό του σε ανάλογες δουλειές, αντί να βολεύεται με τα προγράμματα Stage και τις συμβάσεις εργασίας, για εργολαβίες ή μάλλον κάλυψη οργανικών αναγκών, στον υδροκέφαλο δημόσιο τομέα.

Αν ακολουθηθεί μια οικονομική πολιτική που θα προσελκύσει επενδύσεις στη χώρα, αντί να διώχνει το ξένο κεφάλαιο προς άλλες Βαλκανικές οικονομίες, αν δεν υπάρξει πολιτική πρόνοιας προς τους πολίτες αυτής της χώρας, καθώς και για όσους έχουν μεταναστεύσει ή διαμένουν σε αυτήν, στα πρότυπα της Βόρειας Ευρώπης, η Ελλάδα θα παραμένει ο τριτοκοσμικός εταίρος, βουτηγμένος στα σκάνδαλα και στη ρεμούλα, ο οποίος θα αποτελεί λόγω γεωπολιτικής θέσης, προτεκτοράτο των Μεγάλων Δυνάμεων, όπου πολύ λίγο ρόλο θα παίζει η άσκηση πολιτικής και υπεράσπιση συμφερόντων, παρά η παραχώρηση γης και ύδατος, για να γίνουν οι πλούσιοι πλουσιότεροι και οι φτωχοί ακόμα πιο φτωχοί.

Οι κυβερνήσεις του Κώστα Καραμανλή, έκαναν έργο και μάλιστα σημαντικό, το οποίο κάτω από τον κυκεώνα των λαθεμένων επιλογών του Πρωθυπουργού για την ανάληψη δράσης, καταποντίστηκε και απαξιώθηκε, ως μηδέποτε γενόμενο και είναι κρίμα για όσους δούλεψαν προς αυτήν την κατεύθυνση. Η νέα κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου, έχει να κερδίζει ένα μεγάλο στοίχημα, ότι θα δράσει πέρα και πάνω από τις παγιοποιημένες πρακτικές των τρωκτικών που εκμαυλίζουν τον δημόσιο βίο, σε όποιον πολιτικό χώρο και αν ανήκουν. Αν καταφέρει μέχρι την επόμενη εκλογική αναμέτρηση, να παράξει έργο και να φέρει τη χώρα ένα βήμα πιο μπροστά από πριν, τότε θα έχουμε αλλάξει νοοτροπία ως πολίτες αυτής της χώρας! Ίδωμεν...

Μαριαλένα, 6/10/2009

Παρασκευή 2 Οκτωβρίου 2009

Η αγάπη του Θεού

Η αγάπη του Θεού είναι η τέλεια αγάπη


Όλοι μας θέλουμε να βιώνουμε αληθινή αγάπη. Μερικοί από εμάς την βρίσκουν στις σχέσεις, άλλοι στην φύση, λίγοι υπηρετώντας την ανθρωπότητα, και μία χούφτα στην ενθύμηση του Θεού η έσχατη αγάπη. Ψάχνουμε παρηγοριά και στήριξη στον φυσικό κόσμο εφόσον ο σύνδεσμος μας με το Θείο Ον έχει αποδυναμωθεί με την πάροδο του χρόνου


Ωστόσο, έχοντας νιώσει την αγάπη Του και την δύναμη Του πολλές φορές, γνωρίζουμε μέσα μας ότι η αγάπη του Θεού για μας, τα πνευματικά Του παιδιά είναι η τέλεια αγάπη, ίδια για όλους, αλτρουιστική, ανιδιοτελής και χωρίς όρους. Αν Τον αγαπάμε μ' αυτόν τον τρόπο, θα αγαπάμε και τους άλλους με τον ίδιο τρόπο. Ας προσπαθήσουμε, λοιπόν, να επανασυνδεθούμε μαζί Του και να Τον θυμόμαστε συνέχεια για να βιώνουμε αληθινή αγάπη στην ζωή μας.


Για την αντιγραφή,
Μαριαλένα, 2/7/2007

Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου 2009

Μηδένα προ του τέλους... κακάριζε!

Μια εβδομάδα μας έμεινε από σήμερα για να ησυχάσουμε στη κυριολεξία, από τον βομβαρδισμό των μηνυμάτων υπέρ ενός ή άλλου υποψηφίου ή κόμματος εν όψει των βουλετικών εκλογών της 4ης Οκτωβρίου!

Το ΚΚΕ κατά τη προσφιλή του συνήθεια, όποιον στύλο της ΔΕΗ δει, αναρτά τα γνωστά πανό του, να τολμήσω και να πω πως θα μας βρομίσει πάλι τους δρόμους παραμονές της ψηφοφορίας, με τα φέιγ βολάν του "αντισταθείτε" κλπ και βάφοντας με αντιαισθητικά συνθήματα τοίχους μεγάλης επιφάνειας που θα παραμείνουν έτσι μέχρι τις επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις. Τα ίδια Παντελάκη μου, τα ίδια Παντελή μου!

Ο κ. Πρωθυπουργός ποζάρει με το βλέμμα στο κενό στις γιγαντοαφίσες που σου δίνουν το μήνυμα για "ψήφο ευθύνης". Δηλαδή κύριε Καραμανλή μου, αν σας ψηφίσω, θα πληρώσω εγώ τη νύφη για τα πεπραγμένα της κυβέρνησης της ΝΔ? Αν δεν σας ψηφίσω, πάλι τι ευθύνη θα έχω?


image by files.opensuse.org/opensuse/en/e/ee/Geeko_vote.jpg

Ο Γιωργάκης μας μιλά για την Πράσινη Ανάπτυξη και στο μυαλό μου έρχονται τα "πράσσειν άλογα" ή και τα πράσινα άλογα, όπως θα το πάρει κανείς το ερμηνεύει. Κύριε Παπανδρέου να σας αφιερώσω το "Με τι δεκάρα, πως θα παντρευτούμε Μανωλιό μου" γνωστό τραγούδι της δεκαετίας του '70 που μου ήλθε στο νου περί του προγράμματος του ΠΑΣΟΚ για την επόμενη μέρα των εκλογών. Θα σας ψηφίσουν οι απελπισμένοι, οι δυσαρεστημένοι, όσοι έχουν επενδύσει ότι εσείς και η κυβέρνησή σας θα τους "βολέψετε" γιατί οι άλλοι δεν τους τακτοποίησαν. Το σκεφθήκατε καλά τι ευθύνη αναλαμβάνετε απέναντί τους?

Ο κ. Τσίπρας από την άλλη, φέρει με εξαιρετική ευκολία τον ρόλο του Ρομπέν των Πολιτών, όπου κατατρεγμένος, τσουπ! ο Αλέξης μπροστά του με τη λύση στο τσεπάκι... Η Ριζοσπαστική Αριστερά σε ρόλο ψηφοσυλλέκτη, μεταξύ Κέντρο-Αριστεράς και πολωτικού Κομμουνισμού, σε διαρκή αναζήτηση ταυτότητας και υποστηρικτών που στηρίζουν αυτό το ετερόκλητο οικοδόμημα του Συνασπισμού.

Ο δε κ. Καρατζαχέρης (σωστά το διαβάσατε, λογοπαίγνιο κάνω!), είναι η αλογόμυγα που τσιμπάει και ενοχλεί τα δύο κόμματα εξουσίας. Σου λέει, κλυδωνίζεται η ΝΔ? Θα της πάρω τους δυσαρεστημένους μη Πασοκοκλίνοντες, δεν αρέσει η πολιτική του ΠΑΣΟΚ στους Κεντρώους? Θα τους προσεταιριστώ, αν δεν θέλουν να πάνε στη ΝΔ! Εκ του ασφαλούς προβάλλει ως ρυθμιστής της πολιτικής κατάστασης, σε ένα κοινό που αποτελείται από παλιούς Νεοδημοκράτες, Βασιλικούς, Χουντικούς έως και ακροδεξιούς που στο πρόσωπό του βλέπουν τον "Γιωργάρα", τον μάγκα τον καραμπουζουκλή, που με τον σταυρό στο χέρι θα αποδείξει "πόσα απίδια βάνει ο σάκος", στους επίδοξους σφετεριστές της εξουσίας.

Όσο για τους Οικολόγους, το νέο "τρέντυ" κόμμα που από κίνηση εξελίσσεται σε "θέλω ψήφους και τις θέλω τώρα!" με ένδυμα την Οικολογία και την ευαισθητοποίηση των πολιτών προς αυτή τη κατεύθυνση, ήδη έχει διαπράξει τα πρώτα του πολιτικά ολισθήματα, καθώς οι Ανθελληνικές θέσεις κάποιων εκπροσώπων του, έχουν δυσαρεστήσει μεγάλη μερίδα κόσμου, που εκτός από περιβαλλοντικά ευαισθητοποιημένοι, δεν βρίσκουν λόγο να εκφέρουν τέτοιες ανυπόστατες απόψεις για το μέλλον της χώρας στη διεθνή πολιτική σκηνή. Άλλο το να εμφυσήσουμε στη συνείδηση του πολίτη αυτής της χώρας, την οικολογική και περιβαλλοντικά ευμενή διαχείρισή των φυσικών πόρων της Ελλάδας και άλλο πίσω από το ένδυμα της προστασίας και ανάδειξης του περιβάλλοντος, να κρύβονται γκρίζοι λύκοι με αντιπατριωτικά ένστικτα, με δισχιδή προσωπικότητα και ανάλογες απόψεις.

Μια εβδομάδα μας έμεινε ακόμα, να σβήνουμε μηνύματα γραπτά από το κινητό μας από ασχέτους που τώρα μας θυμήθηκαν και μας ενημερώνουν πότε θα πάνε ακόμα και στη τουαλέτα και θα γλυτώσουμε αρκετά κλικ, για να διαγράφουμε τα ενημερωτικά δήθεν ηλεκτρονικά τους μηνύματα, όπου ως άλλοι εθνοσωτήρες, μας κάνουν πλύση εγκεφάλου με τα σχεδόν πάντα -αποτυχημένα- στο νόημα τσιτάτα τους και τις δράσεις που θα κάνουν, αν και εφόσον, εκλεγούν στη περιφέρειά μας.


Image by campaignaudio.prx.org/wp-content/uploads/2008/11/go-vote.jpg

Προσωπικά με ενδιαφέρει, την επαύριο η Ελλαδίτσα μας, που την έχουμε καταντήσει σαν τα μούτρα μας, να είναι σε θέση να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις που προέρχονται από τις εσωτερικές ζυμώσεις και διεθνείς συγκυρίες γιατί λειτουργούν οι νόμοι και το πολίτευμά της και να μην αναλωνόμαστε στην ακατάσχετη συνθηματολογία που τόσο αρέσει στον Νεοέλληνα, ως άξιος εκπρόσωπος του χαρακτήρα του Μαυρογιαλούρου, εμβληματικής μορφής του ελληνικού κινηματογράφου που ως τώρα, δεν έχει χάσει την σημασία της.

Τώρα το τι θα ψηφίσει ο καθένας μας και αν θα ψηφίσει ή θα αφήσει τη τύχη της χώρας στους άλλους, είναι άλλου παπά ευαγγέλιο, αλλά ευελπιστώ πως θα επικρατήσει η λογική στο κίνητρο για συμμετοχή όλων μας στην εκλογική διαδικασία, ως ψηφοφόρων με άποψη (λέμε τώρα, αλλά ας το ελπίσουμε για να μην φτάσουμε στο τέλος στη δημοκρατία του "ωχ! αδελφέ τώρα..." όλοι ίδιοι είναι! Είναι?

Μαριαλένα, 27/09/2009

Πέμπτη 24 Σεπτεμβρίου 2009

Ο ιδανικός μου κόσμος

Όταν ήμουν παιδί, θυμάμαι πως είχα πλάσει με μεγάλη μαεστρία στη φαντασία μου έναν ψηλό γυάλινο πύργο από όπου περνούσε το φως, αλλά οι "κακοί" δεν μπορούσαν να με βρουν και να με πειράξουν. Στο γυάλινο αυτό κάστρο κατέφευγα συχνά, όταν η μαμά μου φώναζε ή ο μπαμπάς είχε νεύρα και τα ξεσπούσε πάνω μου γυρίζοντας από τη δουλειά κι εγώ δεν ήξερα το γιατί, παρά μόνον ότι κάτι είχα κάνει ή δεν είχα κάνει και τους προκαλούσα με αυτές τις συμπεριφορές απέναντί μου.

Μεγαλώνοντας τον κράτησα ζωντανό αυτόν τον πύργο και στην εφηβεία μου, αφού μέσα στο μυαλό μου υπήρχε πάντα το αγκυροβόλι όπου ο κόσμος είναι όμορφος και αρμονικός, οι άνθρωποι ήθελαν το καλό ο ένας του άλλου και το κυριότερο, δεν πονούσαν για ό,τι συνέβαινε, αλλά το αντιμετώπιζαν με χαμόγελο και αισθήματα αγάπης, σε αντίθεση με αυτά που προέκυπταν στην άγαρμπη συχνά περίοδο της εφηβείας και στη καθημερινότητά μου.

Μου δόθηκε η ευκαιρία να σπουδάσω και να δω τον κόσμο με άλλο πρίσμα, καθώς πια ως νεαρή ενήλικη πια, γνώρισα πολύ περισσότερο κόσμο αλλά και έβλεπα και άλλες συμπεριφορές από αυτές που μέχρι τότε υπήρχαν στον μικρόκοσμό μου. Ανάμεσα σ' αυτές ήταν και τα πρώτα μου ερωτικά σκιρτήματα, πλατωνικά ή μη, που από κορίτσι με έκαναν να αρχίσω να αισθάνομαι γυναίκα και να έχω συναίσθηση της γυναικείας μου υπόστασης μέσα από την αλληλεπίδραση με το άλλο φύλο.

Είναι καθοριστική η δεκαετία των 20 για τον άνθρωπο, για τα εφόδια που αποκτά, για την κοινωνικοποίηση που διαμορφώνει, για τον χαρακτήρα που πλάθει σε έναν κόσμο ενηλίκων με υποχρεώσεις και συμπεριφορές, συχνά αντίρροπες και αδικαιολόγητες. Είναι όμως και μια από τις ωραιότερες περιόδους στη ζωή του ανθρώπου, αφού στα χρόνια της νιότης, το σώμα προβάλλει ολοκληρωμένο, το πνεύμα διευρύνεται, η ψυχή λαχταρά και αποκαλύπτει τι εκκολάφτηκε μέσα της, ειδικά στις πιο προσωπικές μας σχέσεις.

Είναι απρόσμενη η νεανική τρέλα, η αίσθηση πως ορίζεις τον κόσμο και είσαι ικανός για τα πάντα, η έλλειψη ερωτικής εμπειρίας δεν σε εμποδίζει να διεκδικήσεις το ιδανικό σου ταίρι και να αφεθείς να ζήσεις το φιλί, το χάδι, την προσέγγιση, το παιχνίδι ανάμεσά σας και την απογοήτευση που έρχεται όταν ξυπνάς μιαν ωραία πρωία στην πραγματικότητα, αλλά και αυτό το αντιμετωπίζεις με τα μαγικά σου "όπλα" και τα φιλαράκια που σου συμπαραστέκονται, αφού έχουν περάσει τα ίδια και εκείνοι.

Και έρχεται η δεκαετία των 30 όπου εκεί είσαι πιο σίγουρος για τον εαυτό σου και ξέρεις πως ο κόσμος δεν είναι αγγελικά πλασμένος για να χωράει μέσα του παραμύθια, αλλά κάπου βαθιά μέσα σου συνεχίζεις να πιστεύεις πως εκεί έξω υπάρχει το άλλο σου μισό και σε ψάχνει, όπως το ψάχνεις και εσύ για να σμίξετε. Και περνάς συχνά βραδιές όπου τσαλακώνεις το είδωλό σου στο καθρέπτη μετά από ακόμα ένα test drive με κάποιον που γνώρισες τυχαία και σου άρεσε, ή βλέπεις τις αγαπημένες σου σειρές στη τηλεόραση, όπου όλοι είναι νέοι, ωραίοι, θελκτικοί και ακαταμάχητοι και καταφέρνουν ό,τι βάλουν στο νου τους (αν δεν τους σκοτώσει άξαφνα η πλοκή στο σενάριο) και αναρωτιέσαι από τον καναπέ σου, αν έτσι είναι η ζωή εκεί έξω ή όλα αυτά είναι αποκυήματα της φαντασίας σου και δεν συμβαίνει έτσι στη πραγματικότητα.

Είσαι 30άρης πια και δουλεύεις για να ζήσεις, φλερτάρεις κάποιες φορές ή συχνά ανάλογα τη ψυχοσύνθεση και το "κόλλημα" που έχεις και ενδίδεις σε ερωτικές επαφές και γνωριμίες που συχνά αναρωτιέσαι τι στο καλό τους βρήκες και σου άρεσαν εξαρχής. Και έτσι περνάει ο καιρός, οι μήνες τα χρόνια και μένεις με την απορία τι στο καλό συμβαίνει σε αυτήν την κοινωνία που ζεις μέσα της.

Και βέβαια υπάρχουν άνθρωποι που "κατασταλάζουν" ή βολεύονται σε μια σχέση και έπειτα λογική συνέχεια, καθότι είμαστε κοινωνικά όντα, να έλθει και η συγκατοίκηση και ο γάμος, όπως και το διαζύγιο, αν ξυπνάς και ανακαλύπτεις πως είσαι σε άλλο μήκος κύματος με τον σύντροφό σου. Βαδίζοντας προς το τέλος αυτής της δεκαετίας της ζωής μου, θα πω πως ακόμα και τώρα, μέσα μου υπάρχει αυτός ο "ιδανικός κόσμος" όπου αγαπάς άδολα και δίχως όρους, σε αγαπούν με αποδοχή και σεβασμό, λειτουργείς για το κοινό καλό και όχι εναντίον των συνανθρώπων σου, δημιουργείς εποικοδομητικές σχέσεις και λειτουργείς με συναίσθηση των πράξεων και των λόγων σου κάθε στιγμή.

Αν μου πει κανείς "μα που ζεις?" θα τον κοιτάξω με κατανόηση και θα μειδιάσω. Έλα μου ντε, που ζω? Είναι μεγάλη υπόθεση πως πλέον δεν υπάρχει αυτό το πλέγμα της ενοχής στις σεξουαλικές σχέσεις που χαρακτήριζε τις συμπεριφορές των ανθρώπων πριν από κάποια χρόνια, αλλά για μένα προσωπικά, αυτό το παζάρι λευκής σαρκός, για να διαλέξεις αυτόν ή αυτήν που θα σου πυροδοτήσει τις φαντασιακές εικόνες που έχεις ως απωθημένο, με ενοχλεί μπορώ να πω και πως με σοκάρει ως έναν βαθμό, ακόμα.

Είναι τέχνη ο έρωτας, τέχνη μοναδική να μπεις στο μυαλό του άλλου και να τον ξεκλειδώσεις, για να σου παραδώσει το κλειδί της ικανοποίησής του στα χέρια σου. Αλλά η απελπισία και η μοναξιά και μόνο του σύγχρονου ανθρώπου, δεν αρκεί για να σε φτάσει σε τεχνητά επίπεδα ηδονής και ευχαρίστησης, γιατί ο έρωτας πρώτιστα είναι πνευματικός και μετά ενσαρκώνεται στα κορμιά που είναι οι ενδιάμεσοι για την επαφή δυο ανθρώπων. Είναι μέθεξη, είναι ιδέα, είναι επικοινωνία χωρίς λόγια, πιότερο ουσιαστική και από δηλώσεις αιώνιας αγάπης δίχως αντίκρυσμα, είναι ρίγος και ηλεκτρομαγνητισμός, είναι αφύπνιση και ταξίδι μαγικό προς τη διάσταση όπου οι ψυχές ενώνονται σε κλίμα ευδαιμονίας.

Ο έρωτας αν δεν ξεπηδά από τη καρδιά, πως να εκφραστεί στο σώμα? Μπροστά στα μάτια μας υπάρχουν πια χιλιάδες λόγοι για να στραφείς προς μια ή περισσότερες ερωτικές σκέψεις μέσα στη μέρα, με τα ανάλογα ερεθίσματα να σε βομβαρδίζουν ανά πάσα στιγμή στη καθημερινότητά σου. Γίναμε ως κοινωνία, προέκταση του "κάντε έρωτα και όχι πόλεμο" της δεκαετίας του '60? Φτάσαμε να διάγουμε τον βίο μας αφιερωμένοι στα υψηλά ιδανικά της ανθρωπότητας και η πορεία μας αυτή μας οδηγεί στο να γιορτάζουμε τον έρωτα στο μεγαλείο του? Όχι βέβαια, καμία σχέση το ένα με το άλλο.

Μου λείπει το γεγονός ότι οι άνθρωποι πια δεν φλερτάρουν, δεν χτίζουν τη προσμονή και τα θέλουν όλα στο πιάτο, όσον αφορά το σεξ. Σεξ κάνουμε σαν τα κουνέλια, ή τουλάχιστον νομίζουμε ότι κάνουμε, αφιερώνοντας πολύτιμο χρόνο από τη ζωή μας για να αναλωθούμε σε παράθυρα εικονικών διαλόγων με ψευδώνυμο ευφάνταστο, δημοσιεύοντας ημίγυμνες φωτογραφίες μας για να δείξουμε τα "προσόντα" μας στους υποψήφιους θηρευτές μας, με το να συζητάμε ανερυθρίαστα για τις σεξουαλικές μας επιδόσεις και το τι ψαρέψαμε ανάμεσα σε τόσους συμπολίτες μας που από την ώρα που ξυπνούν μέχρι και που κοιμούνται, αναλώνονται σε νευρωσικές συμπεριφορές γύρω από το σεξ, που τις εκδηλώνουν βολικά σε αγνώστους, με το ίδιο σκεπτικό, συντρόφους της μιας φοράς.

Σημασία έχει να έχεις το τέλειο κορμί, τις καμπύλες, τα μούσκουλα, τις κρυφές χάρες κλπ που θα σε κάνουν περιζήτητο στην αγορά των τυχάρπαστων επαφών? Μετράει να έχεις εγκαταστήσει το msn στον υπολογιστή σου και κάμερα για να προβάλεις τι πλάσμα θεϊκό είσαι στους αδηφάγους θεατές σου?

Όταν ρωτάω έναν άνδρα τι ψάχνει σε μια γυναίκα, ακούω συχνά αυτό το περίφημο "έλα μωρέ, να περάσουμε καλά..." και με πιάνει ανατριχίλα, γιατί την τελευταία φορά που το είπαν σε εμένα, σήμαινε "δεν θα με χάλαγε να πηδηχτούμε και μετά σκασίλα μας", όσον αφορά στα συναισθήματα και την προοπτική μιας ουσιαστικής επαφής και γνωριμίας. Ο ιδανικός μου κόσμος θα ήθελε να έχει μέσα του άνδρες που η σεξουαλικότητά τους δεν θα τους κάνει να κυνηγούν σαν πεινασμένοι λύκοι το πρόβατο για να το κατασπαράξουν και γυναίκες που δεν θα γινόταν υποχείρια για να τις αγαπήσει κάποιος ή έτσι να θέλουν να πιστεύουν ή και το αντίθετο φυσικά στην εναλλαγή των ρόλων. Θα είχε μέσα τον καλό μας εαυτό, την συναισθηματική μας πλευρά, την ανάγκη για συντροφικότητα και επαφή, την αντίληψη για τις ανάγκες και τον χρονισμό του καθενός μας, την ελευθερία να εκφραστείς όπως νιώθεις χωρίς όμως να "βιάσεις" πολλαπλώς τον σύντροφό σου και τόσα άλλα.

Είναι μεγάλο στοίχημα να βάλεις τον ιδανικό αυτό κόσμο των ιδεών και επιδιώξεων να λειτουργήσει αποτελεσματικά στην πραγματικότητα που έχεις πλάσει, ειδικά αν αυτή περιτριγυρίζεται ακόμα, από τις καυτές ανάσες των δράκων και των θεριών που κάποτε τους κρατούσαν μακριά οι καλά χτισμένοι τοίχοι του γυάλινου πύργου μου. Είναι ακόμα μεγαλύτερη η πρόκληση, να ομολογήσεις στον εαυτό σου πρώτα και μετά στους υπόλοιπους, πως ακόμα τρέμει το φυλλοκάρδι σου κάθε φορά που σε προσεγγίζει ένας άνδρας με σκοπό την σεξουαλική του απόλαυση κατ' αρχήν, ενώ εσύ μέσα σου σπαρταράς να νιώσεις τη συναισθηματική εκείνη βάση που θα σε κάνει να σταθείς συνειδητοποιημένη απέναντί του, αντί να υποδειθείς το σκεύος ηδονής που ο εραστής σου θα χρησιμοποιήσει προς ευχαρίστησή του.

Ανάλογες και οι μέχρι τώρα επιλογές, τα λάθη στις εκτιμήσεις κυρίως και οι εμπειρίες που με έφεραν εδώ σήμερα και όλα τους καλά καμωμένα εν κατακλείδι. Όμως μέσα μου, εκείνο το μικρό κοριτσάκι που έβλεπε το φως έξω από τον πύργο της όπου προστατευόταν από την κακία των μεγάλων κάποτε, θέλει όσο τίποτε άλλο να διαψευστεί από τη μέχρι τώρα θέαση των πραγμάτων και να αποδείξει στον εαυτό της ότι η αγάπη δεν πονάει, αλλά έρχεται και σε τυλίγει σε μια μεγάλη, υπαρκτή αγκαλιά που σου δείχνει το δρόμο για να προχωρήσεις μπροστά. Μόνον που δεν έχει βρει τον τρόπο για να κάνει πραγματικότητα κάτι τέτοιο στη ζωή της ακόμα... για να δούμε!


Dj Tiesto Ft. Kristy Hawkshaw - Just Be

Μαριαλένα, 22-23/9/2009

Δευτέρα 21 Σεπτεμβρίου 2009

Να δημιουργείτε συνεχώς

Κάθε μέρα είναι μία ευκαιρία να είστε δημιουργικοί
ο μουσαμάς είναι ο νους σας,
τα πινέλα και τα χρώματα είναι οι σκέψεις και τα αισθήματά σας,
το πανόραμα είναι η ιστορία σας, η ολοκληρωμένη εικόνα είναι ένα έργο τέχνης που ονομάζεται, «η ζωή μου».


Image Hosted by ImageShack.us
Krina by artstore.gr

Προσέξτε τι βάζετε πάνω στον μουσαμά του νου σας σήμερα, έχει σημασία.


Για την αντιγραφή,
Μαριαλένα, 29/3/2007