Δευτέρα 14 Σεπτεμβρίου 2009

ΆΝΤΡΕΣ!!!


Cowboy Hunk, Image by www.fabulussavers.com

> - ΓΙΑΤΙ Ο ΑΝΔΡΑΣ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ;
> Μπρος, πίσω, μπρος, πίσω, eject!
>
> - ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΑΝΔΡΕΣ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΤΑ ΔΕΛΦΙΝΙΑ;
> Γιατί λένε ότι είναι έξυπνοι, αλλά κανένας δεν έχει
> καταφέρει να το αποδείξει...
>
> - ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΑΝΔΡΕΣ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΤΑ ΣΑΛΙΓΚΑΡΙΑ;
> Γιατί έχουν κέρατα, τους τρέχουν τα σάλια και νομίζουν
> ότι το σπίτι είναι δικό τους.
>
> - ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΑΝΔΡΕΣ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΤΟΥΣ ΦΟΥΡΝΟΥΣ ΜΙΚΡΟΚΥΜΑΤΩΝ;
> Γιατί ζεσταίνονται σε 15 δευτερόλεπτα.
>
> - ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΑΝΔΡΕΣ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΤΑ ΣΠΕΡΜΑΤΟΖΩΑΡΙΑ;
> Γιατί μόνο ένας στο εκατομμύριο είναι χρήσιμος....
>
> - ΓΙΑΤΙ ΕΝΑΣ ΑΝΔΡΑΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΞΥΠΝΟΣ ΚΑΙ >ΌΜΟΡΦΟΣ ΤΑΥΤΌΧΡΟΝΑ;
> Γιατί θα ήταν γυναίκα.
>
> - ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΜΠΑΤΑΡΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΝΔΡΕΣ;
> Γιατί έχουν τουλάχιστον ένα θετικό μέρος.
>
> - ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΔΕΝ ΠΑΝΤΡΕΥΟΝΤΑΙ ΠΙΑ;
> Γιατί προτιμούν το χοιρινό στο ψυγείο από το γουρούνι στο
> σαλόνι....
>
> - ΠΟΙΑ Η ΔΙΑΦΟΡΑ ΜΕΤΑΞΥ ΕΝΟΣ ΑΝΔΡΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΑΦΕ;
> Καμία διαφορά, και τα δύο σου κάνουν τα νεύρα χάλια.
>
> - ΓΙΑΤΙ Ο ΑΝΔΡΙΚΟΣ ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΑΚΡΙΒΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ
> ΓΥΝΑΙΚΕΙΟ;
> Γιατί είναι πολύ πιο σπάνιος...."


A. Dempsey, image by www.insidesocal.com

Για την αντιγραφή,
Μαριαλένα, 9/4/2007

Τετάρτη 9 Σεπτεμβρίου 2009

Joss Stone live, Athens 2009

Η Joss Stone, είναι από τις περιπτώσεις εκείνες των ερμηνευτριών που από τη πρώτη στιγμή που θα τις ακούσεις, θα σε κάνουν να μην μπορείς να στρέψεις το ενδιαφέρον σου αλλού, μιας και η χροιά της φωνής της αλλά και η ερμηνεία της στα τραγούδια που τραγουδά, την κάνει να ξεχωρίζει.

Την Αγγλιδούλα, τώρα 22 ετών, την "ανακάλυψα" το 2004 όταν κυκλοφόρησε τη δεύτερη δισκογραφική της δουλειά το "Mind, Body and Soul" και άρχισε να γίνεται γνωστή μέσω του ελληνικού ραδιοφώνου. Η μεστή, "μαύρη" φωνή της, προέρχονταν από ένα κοριτσόπουλο, που με τον τρόπο της σε τύλιγε στο μαύρο βελούδο που μεγάλες ντίβες της σόουλ όπως η Aretha Franklin & Dione Warwick, ήξεραν να το κάνουν από τη δεκαετία του '60 στην Αμερική.


All images and videos by Marialena, 2009

Είχε προηγηθεί η πρώτη της δισκογραφική δουλειά με τίτλο "The Soul Sessions", στην οποία η 16χρονη τότε Joss, ερμήνευε διασκευές γνωστών κομματιών από την soul & rnb, της δεκαετίας του 60 και 70, με τον δικό της μοναδικό τρόπο, που ηχούσε τόσο ώριμος, ακόμα και σε αυτήν την ηλικία.



Ακολούθησε το άλμπουμ "Introducing Joss Stone" και το αστέρι της εκτινάχθηκε όταν γνωστοί και καταξιωμένοι δημιουργοί της ροκ, όπως η Melissa Etheridge & Carlos Santana, την συμπεριέλαβαν σε δικά τους ντουέτα.

2 Σεπτεμβρίου 2009 και η Joss έρχεται στην Αθήνα για το πρώτο της κονσέρτο στο θέατρο Παλλάς στη Βουκουρεστίου. Κλείνω το εισιτήριό μου έγκαιρα και με ανυπομονησία περιμένω να έλθει εκείνο το βράδυ για να την δω από κοντά επιτέλους, σε αναμονή του νέου της δίσκου ονόματι "Colour me free". Το θέατρο είναι σχεδόν γεμάτο και ευτυχώς κάθομαι κοντά στη σκηνή για καλύτερη θέα.


Joss Stone live in Athens 2009 - Music

Με το που εμφανίστηκε στη σκηνή ντυμένη εκείνη και η ορχήστρα της στα λευκά, περπάτησε όπως συνηθίζει, ξυπόλητη και κατέβηκε τα σκαλιά, ενώ μας προσκαλούσε να σηκωθούμε και να πλησιάσουμε τη σκηνή, για να είμαστε κοντά της! Τα μέτρα ασφαλείας πήγαν περίπατο, οπότε βγάλαμε τα κινητά μας και ξεκινήσαμε να φωτογραφίζουμε και να βιντεοσκοπούμε τη παράσταση. Θα την πω την διαπίστωσή μου, πως εκτός από τη μαγική της φωνή, το κορίτσι αυτό, έχει και το λεγόμενο star quality, που σε μαγνητίζει, χωρίς να είναι ψώνιο ή δήθεν. Οι ερμηνείες της ήταν εφάμιλλες των δίσκων της και τα χαμόγελα και τα παιχνίδια της με το κοινό, όταν μας μιλούσε, έδειχναν ένα πλάσμα με φυσική χάρη και ομορφιά!


Joss Stone Live in Athens 2009 - Tell me bout it jamming session

Για μιάμιση ώρα, σηκωμένοι από τις θέσεις μας, χορεύαμε, τραγουδούσαμε και συμμετείχαμε στη συναυλία, με το χαμόγελο σχηματισμένο στα χείλη μας για το αγγελούδι που τραγουδούσε επί σκηνής. Στο τέλος, μετά το ανκόρ, έκλεισε τη συναυλία τραγουδώντας το "No woman, no cry" του Bob Marley και μοιράζοντας στους θεατές λευκά τριαντάφυλλα, με το μήνυμα της αγάπης να ίπταται στην ατμόσφαιρα και εμείς να νιώθουμε ευτυχισμένοι που ζήσαμε μια τέτοια μοναδική εμπειρία ένα ακόμα καλοκαιριάτικο βράδυ στο κέντρο της πόλης...

Να μας ξανάλθεις δροσοσταλίδα μου, να γεμίσεις τις καρδιές μας με τις υπέροχες μουσικές σου!

Link: Joss Stone - Wikipedia

Τετάρτη 2 Σεπτεμβρίου 2009

Πως με θέλετε? The facebook way!


Image by http://cpatrendlines.com/

Στην εποχή της κοινωνικής δικτύωσης που ζούμε την άνθισή της εδώ στην Ελλάδα, τα τελευταία δύο ή και περισσότερα χρόνια, πολλά πράγματα έχουν αλλάξει στον τρόπο που επικοινωνούμε ασύρματα και απρόσωπα, πια.

Ανάμεσα στα άλλα, είναι της μόδας να κάνεις "φίλους" ανθρώπους που δεν ξέρεις καν, ούτε έχεις διανοηθεί γιατί σε προσθέτουν στις λίστες των επαφών τους, έστω και αν δεν ανταλλάσσεις ποτέ μαζί τους πληροφορίες ή οτιδήποτε που σας αφορά από κοινού. Σε βομβαρδίζουν ή τους βομβαρδίζεις με άχρηστες εφαρμογές που και χρονοβόρες είναι και χωρίς ουσιαστικό όφελος, παρά μόνον ότι παραμένεις κολλημένος στην οθόνη του υπολογιστή σου για ώρες, παίζοντας ποιος θα μαζέψει τα περισσότερα βατόμουρα από το δάσος, ή θα επιτεθεί στους εξωγήινους, προσπαθώντας να μην σε πάρουν χαμπάρι, ειδικά όταν είσαι ενήλικος, σε δημόσιους χώρους ή εν ώρα εργασίας.

Βάζεις φωτογραφίες τραβηγμένες βιαστικά ή με μαστοριά, με σένα, τα σκυλιά, τα γατιά και τα παιδιά σου σε ανέμελες ή στημένες πόζες, βρίσκεις τραγούδια και αφιερώνεις βίντεο από το You Tube και "ενημερώνεις" τους "φίλους" σου εκεί, ότι περνάς καταπληκτικά, τέλεια, φοβερά, ή βαριέσαι απίστευτα π.χ. για να φανεί πως είσαι και εσύ εδώ στο τεράστιο διαδικτυακό χωριό. Ειδικά αν είσαι οπαδός του ρητού "η πουτάνα θέλει να κρυφτεί μα η χαρά δεν την αφήνει", τότε πετάς και κανένα υπονοούμενο περί υπέρτατης ευτυχίας και καψούρας δίχως τέλος και πάρε κόσμε να' χεις!

Όμως, ο Έλληνας χρήστης του ίντερνετ, πέραν όλων των άλλων, είναι και άσσος στο φλερτ/καμάκι/κωλοβάρεμα που τον αναδεικνύουν σε μάχημο παίχτη της ιντερνετικής σαγήνης! Παντρεμένοι και ανύπαντροι, σε σχέση ή όχι, φλερτάρουν ασύστολα και άμα λάχει, κάνουν και καμιά αρπαχτή για να δείξουν στην κούκλα πόσα απίδια βάζει ο σάκος με την αντροσύνη τους!

Ψάχνουν για παρτενέρ σόλο, ντουέτο ή τρίο καντσόνε και όποια πάρει ο χάρος που θα είναι και αυτή μια από τα ίδια, μπαϊλντισμένη νοικοκυρά, αγάμητη αειπάρθενος, κακογαμημένη σύζυγος, ταμένη χήρα και πάει λέγοντας. Ο "καλύτερα να μασάς, παρά να μιλάς" τιμημένος απόγονος του Κουσγκούνη, βρίσκει πεδίον δόξης λαμπρόν στις σελίδες όπου όλη την ημέρα, μπαίνουν και βγαίνουν άνθρωποι που δεν έχουν τίποτε άλλο να κάνουν.

Γιατί να το κρύψομεν άλλωστε (γκούτου-γκούτου), είμαι και εγώ μέλος της γνωστής και δημοφιλέστατης σελίδας κοινωνικής δικτύωσης, του Facebook. Μπήκα πριν από 2μιση περίπου χρόνια, με την παραίνεση μιας παλιάς μου συμφοιτήτριας και φίλης που με έβαλε στον μαγικό κόσμο του "βρίσκω φίλους, γνωστούς και αγνώστους" και κάνω το παρεάκι μου. Με πληθώρα γνωριμιών από τον χώρο των ιστολογίων, των ενώσεων διαβήτη, της λέσχης μοτοσυκλετών και αυτοκινήτου, συγγενείς, συμμαθητές, συμφοιτητές, συναδέλφους πρώην και νυν, γνωστοί, φίλοι φίλων και πάει λέγοντας, υποδέχεσαι στη σελίδα σου ανθρώπους που έμμεσα ή άμεσα αρχίζουν να μαθαίνουν τι κάνεις, πως είσαι και με τι ασχολείσαι, εφόσον το κοινοποιείς στα μέλη του προφίλ σου. Αν είσαι μέλος δε και σε ομάδες και ή σκοπούς, τότε εύκολα μπορεί κάποιος να σε βρει και να διαβάσει για το ποιόν και τις δραστηριότητές σου που καμαρωτά αραδιάζεις στην καινούργια διαδικτυακή σου ταυτότητα.

Όμως μεταξύ σοβαρού και αστείου, σήμερα το απόγευμα μου έκανε εντύπωση που ένα νεαρό παιδί που έχουμε κοινό ενδιαφέρον τη μοτοκίνηση, μου έστειλε ένα μήνυμα λέγοντάς μου τα γνωστά τυπικά, προφανώς αναζητώντας κουβέντα, αλλά η στάση του δεν με έκανε να αποφύγω να ανταλλάξουμε κάποια κοινωνικά αναγνωριστικά, έστω μηνύματα μεταξύ μας περί ανέμων και υδάτων, μέχρι που έξαφνα εκεί που αναφερόμαστε στα μουσικά μας γούστα (κουβέντα να γίνεται δηλαδή), μου ανακοινώνει έντρομος πως πρόσεξε στο προφίλ σου ότι είμαι Ελληνίδα Χριστιανή Ορθόδοξος και δεν θα με ξαναενοχλήσει!!!

Προσπαθώντας να μάθω τι συμβαίνει και αντέδρασε έτσι, μου είπε πως εκείνος δεν έχει βρει τον Θεό και εγώ φαίνομαι "κοπέλα" που φροντίζει περισσότερο τη ψυχή παρά το σώμα της κατά τα λεγόμενά του και με αποχαιρέτησε αποσβολωμένη για την αντίδρασή του. Σε αυτήν την περίπτωση μπορείς να πεις τα εξής γνωστά και μη εξαιρετέα, αφού μια τέτοια στιχομυθία εκτυλίσσεται μεταξύ αγνώστων:

α. Α, τον μαλάκα!
β. Τώρα τι τον έπιασε δαύτον, μύγα τον τσίμπησε ξαφνικά?
γ. Υπονοεί πως είμαι χοντρή ή κάτι τέτοιο???

Δεν έχει σημασία ότι κάποιος επιλέγει να "μιλήσει" ή όχι με κάποιον σε διαδυκτιακό επίπεδο, αρκεί να ξέρουμε τι μας γίνεται κιόλας. Δεν έχω δημοσιοποιήσει πρόσωπα και καταστάσεις που αφορούν στη προσωπική και ιδιωτική μου ζωή, για τον λόγο ότι δεν αφορά κανέναν άλλον εκτός από εμένα και τα πρόσωπα που εμπλέκονται σε αυτήν, γι' αυτό και το τι κάνω στο κρεβάτι μου είναι δική μου υπόθεση και μόνον.

Εδώ είναι που αντιλαμβάνομαι όμως πως ο υποτιθέμενος δημοκρατικός χώρος του ίντερνετ, βρίθει διακρίσεων και νοοτροπιών που τις εφαρμόζουμε καθημερινά και στην πραγματικότητά μας. Επειδή δεν είμαι 1,85 και 55 κιλά π.χ. ξανθιά αλά Τζούλια Αλεξανδράτου με σιλικονούχο βυζί και ρετουσαρισμένο κώλο και δεν παίρνω πίπες για χόμπυ, συγνώμη βρε παιδιά, δεν σας κάνω. Επειδή γουστάρω να την βρίσκω με το μεταφυσικό, να παίζω με τις εμπνεύσεις μου, το να βοηθώ τους συνανθρώπους μου και να μην γίνομαι λιώμα από τα ξύδια που ποτίζετε τις γλάστρες που σας συνοδεύουν στις μπαρότσαρκές σας, συγνώμη βρε παιδιά, πάλι δεν σας κάνω. Επειδή οδηγώ μοτοσυκλέτα και παίρνω τα όρη και βουνά όταν μου τη βιδώσει ή πιάνω τη φωτογραφική μηχανή και απαθανατίζω αυτά που μου αρέσουν, σας δυσκολεύω μωρέ, γι' αυτό μακρυά, δαγκώνει ο Τζακ!

Γελάστε ελεύθερα με την αθυροστομία μου σε αυτό το σημείωμα, μιας και εικόνα σου είμαι κοινωνία και σου μοιάζω. Όλοι μας λίγο ή πολύ, αναλωνόμαστε σε κρίσεις και επικρίσεις εκ του ασφαλούς για τον περίγυρο και όχι μόνον. Αυτό το "δεν θα σε ξαναενοχλήσω" που εισέπραξα από κάποιον που κατά τα άλλα, διεξήγαγε μια συζήτηση σε φιλικό στυλ μέχρις να φρικάρει από ότι νόμιζε ότι βρήκε μπροστά του και τον απείλησε, είναι ένας υπέροχος φοβικός κόσμος που χτίζουμε πλήκτρο το πλήκτρο και κλικ στο κλικ που κάνουμε κάθε φορά που πατάμε έναν σύνδεσμο ή απαντάμε σε ένα μήνυμα προς άγνωστο παραλήπτη για να σπάσουμε την ανία μας και εμείς οι γυναίκες, με την αίσθηση πως αυτό που βλέπεις σε μια φωτογραφία και πέντε λέξεις είναι καλύτερο και από ότι φαίνεται για να ξεκινήσεις μια γνωριμία με αμφίβολη εξέλιξη.

Δεν είμαι η "Ζαχαρομπουμπού", ούτε η "Κλεοπάτρα", για να κρύβομαι πίσω από το δάκτυλό μου με τις περσόνες που θα μπορούσα να υποδύομαι τόσο πειστικά. Είμαι μια γυναίκα που νεότερη δεν πρόκειται να γίνω, ούτε θα μετασχηματιστώ σε μια σεξοβόμβα που στο διάβα της αφήνει τον ανδρικό πληθυσμό χωρίς ανάσα, ειδικά στη προβολή της δημόσιας εικόνας της ή αλλιώς "αχχχχ, τι σου κάνω Μήτρουμ, τι σου κάνω η Γκόλφω!" Επειδή όμως, άλλο το ένα και άλλο το άλλο, μην παραμυθιαζόμαστε, αλλού και αλλιώς είναι η ζωή, γι' αυτό σε όποιον αρέσουμε, για τους πολλούς άλλους χασομέρηδες, δεν θα μπορέσουμε...

Μαριαλένα, 31/8/2009

Παρασκευή 28 Αυγούστου 2009

Μένω Εκτός


Ελευθερία Αρβανιτάκη - Μένω Εκτός

Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μουσική: Ara Dinkjian
Πρώτη εκτέλεση: Ελευθερία Αρβανιτάκη

Μένω εκτός, θυμάμαι ονόματα
τρέχω με ταχύτητα φωτός
μένω εκτός, σαν κάτι στόματα
που 'διωξε απ' τον κόσμο ένας λωτός

Τα βράδια μου τα εργένικα
τραγούδια λέω αρμένικα
θέλω να γυρίσω
μα ο παράδεισος κλειστός

Τα βράδια μου τα εργένικα
τραγούδια λέω αρμένικα
θέλω να μιλήσω
μα ειν' ο τόπος μου σβηστός

Μένω εκτός, μιλάω με σύρματα
στη σιωπή ζυγιάζω σαν αϊτός
μένω εκτός, σαν κάτι σχήματα
που 'φτιαξε στην άμμο ένας πιστός



σ.σ. Φέτος το καλοκαίρι, μέσα μου συνετελέσθη μια ακρογωνιαία αλλαγή, "σαν έτοιμη από καιρό" υποδέχτηκα το γεγονός ότι ο δρόμος μου με οδηγεί σε οικουμενικές τροχιές, σε νοήματα και έννοιες που μέχρι πριν από λίγο καιρό, λογικά αντιλαμβανόμουν μα δεν βίωνα στα κατάβαθα της ψυχής μου.

Ευλογημένο το "ψάξιμο", ό,τι σε κάνει να ξεφεύγεις από τη πεπατημένη και να ακολουθείς τον δρόμο σου, όπως κάθε άλλος Μοναχικός Διαβάτης και τι χαρά όταν στο διάβα σου συναντάς και άλλες ψυχές που βαδίζουν παράλληλα και σου δείχνουν τι πρόκειται να επακολουθήσει.

Πόσους συνανθρώπους μας συναντώ που τρέμουν κυριολεκτικά το να συναντηθούν με τον Εαυτό τους σε ένα σημείο της ζωής τους. Για να μην τους βρει αυτό το "κακό", βρίσκουν τους ανάλογους συντρόφους και αλληλοκαλύπτουν τους Φόβους και τις Ανασφάλειες τους και αν ποτέ καταλάβουν τι έκαναν, τότε ζουν σε όλο το μεγαλείο αυτό που ήθελαν να αποφύγουν. Να μην φοβάσαι τον Άλλον, γιατί καθρέφτισμα του είσαι και εσύ ο ίδιος. Να μην φοβάσαι τη Σιωπή μέσα σου, γιατί έχει πολλά περισσότερα να σου πει, από οποιοδήποτε "αλλαλάζον κύμβαλο".

Δοκιμάστηκαν οι αντοχές μου όλον τον προηγούμενο χρόνο, μέσα από ανεδαφικές προσδοκίες, ταλαιπωρίες, ψυχικές και σωματικές δοκιμασίες και έφτασα να αναζητήσω ξανά τον Μίτο της Αριάδνης για να βγω από τον Λαβύρινθο που με κυνηγούσε με συνέπεια ο δικός μου Μινώταυρος, αφού τον είχα προσκαλέσει να μου κάνει τη ζωή δύσκολη. Έμεινα εκτός αναγκαστικά, από φίλους και εχθρούς, προσπαθώντας να μαζέψω τα κομμάτια μου και να συνεχίσω να πορεύομαι.

Και ήλθε αυτό το καλοκαίρι και εκεί που αναζητούσα ξανά άγκυρα σωτηρίας για να πιαστώ απ' το σχοινί και να ξανανεβώ στην επιφάνεια, πήγα ξανά στη Πηγή της Βιωματικής Γνώσης. Ήταν και είναι το σιάτσου, η πανάρχαια ιαπωνική τεχνική θεραπείας και εξισορρόπησης των ενεργειακών πεδίων μέσω της ρύθμισης της ενέργειας στους μεσημβρινούς του σώματος που με οδήγησε να περάσω στο επόμενο επίπεδο εξέλιξης.

Με φόβους παγιωμένους από παιδί και πεποιθήσεις μη λειτουργικές, ήλθε η Άνωθεν Ενέργεια, να μου δείξει περίτρανα πως ότι ήξερα μέχρι τώρα για τον κόσμο γύρω μου, είναι απλά μυθεύματα του μυαλού μου! Συνάντηση στη συνάντηση, κάθε φορά βίωνα και κάτι διαφορετικό όσον αφορά τη συνειδητότητά μου και η λογική άρχισε να δίνει τόπο στην εμπειρία, συχνά πέρα και πάνω από τα όρια μιας ανύποπτης καθημερινότητας. Η αίσθηση του τόπου και του χρόνου, παύουν να αποτελούν έννοιες που διαδραματίζουν ενεργό ρόλο στην διαπερατότητα της Ενέργειας στο ψυχοσωματικό επίπεδο.

Έφυγα για διακοπές και άφησα πίσω μου το "αγγελικά" πλασμένο ηλεκτρονικό σύμπαν του διαδυκτίου, παίρνοντας μαζί μου κάποια, σημαντικά για μένα, αναγνώσματα και κάποιες αγαπημένες μουσικές που ταίριαζαν στην αλλαγή του περιβάλλοντος. Ο ελεύθερος χρόνος που είχα στη διάθεσή μου, γέμιζε με περιηγήσεις, εξορμήσεις, εκδρομές, βόλτες στη Φύση, υπέροχα χαλαρωτικά μπανάκια στη θάλασσα και όμορφες εικόνες από το εμπνευσμένο περιβάλλον που βρισκόμουν.

Ήμουν χαρούμενη που άφησα πράγματα πίσω μου, έγνοιες που πολύ λίγο με αφορούσαν στην εξοχή και αντί γι' αυτές, ήλθαν σημαδιακά όνειρα να με καθοδηγήσουν παρακάτω και συνειδητοποιήσεις για όσα είχα βιώσει χωρίς να μπορώ να τα εξηγήσω εξωλογικά με το σιάτσου. Αν και οι επιθυμίες ξεπηδούσαν από μέσα μου σαν μικρό παιδί, μπροστά στην ανακάλυψη ενός υπέροχου, καινούργιου κόσμου, άρχισα να έχω επαφή με το σώμα μου και με το μέσα μου, κατά τρόπο που σηματοδοτούσε την έλευση της Χαράς στη ζωή μου. Όχι, το είδος του συναισθήματος που είναι σαν να φοράς μάσκα του γελωτοποιού όλη την ώρα, αλλά αυτό το μύχιο συναίσθημα που σε πλημμυρίζει ολοένα και περισσότερο, προσφέροντάς σου μια αίσθηση Γαλήνης. Νομίζω πως στα αγγλικά, κάτι τέτοιο θα ονομαζόταν Eternal Bliss.

Κατέρριψα πλέον οριστικά, το ανθρώπινο κατασκεύασμα της οργανωμένης θρησκείας, όχι σαν ανάγκη επαφής με το Θείο, ή αλλιώς Ανώτερο Εαυτό μας, που άλλωστε στον καθένα μας υπάρχει και εκδηλώνεται ανάλογα, αλλά με τους κανόνες ηθικής που επιβάλλονται στο όνομα του Θεού, για να ελέγχονται συνειδήσεις και να εμφυτεύονται μέθοδοι εξουσιασμού σε ανθρώπους που ακόμα πιστεύουν πως ο Θεός τιμωρεί. Ο Θεός είναι Αγάπη ή αλλιώς η Αγάπη μας οδηγεί στον Θεό, αν κανείς θέλει να το βιώσει έτσι. Η συνείδηση και οι επιλογές μας τιμωρούν σύμφωνα με τους Νόμους της Δράσης και της Αντίδρασης, ή αλλιώς "όλα εδώ πληρώνονται". Σε καμία περίπτωση η Πίστη μου προς την Ανώτερη Δύναμη και τις εκφάνσεις της επί της Γης δεν έχει αλλοιωθεί, όμως τους πύρινους λόγους και τα κηρύγματα που έχουν να κάνουν με καθυπόταξη του Ελεύθερου Ανθρώπου που έχει συναίσθηση της Ύπαρξής του, δεν με αφορούν πλέον ως Ον με κρίση και αντίληψη του σωστού και του λάθους εκ των έσω.

Δεν το κρύβω πως στο στάδιο που αισθάνομαι ότι είμαι επί του παρόντος, ο Νέος Συναρπαστικός Κόσμος που ανοίγεται μπροστά στα έκπληκτα μάτια μου, είναι εξίσου θελκτικός μα και ταυτόχρονα εμπεριέχει την αίσθηση του Αγνώστου. Η εποχή του Υδροχόου, έχει φτάσει και μαζί με αυτήν, θα ανοίξουν οι Ασκοί του Αιόλου για το τι μας περιμένει. Το "λαλήσαν δια των Προφητών", έχει ακόμα 2.000 χρόνια για να επέλθει η μεταμόρφωση του Ανθρώπου από εγωιστικό και εριστικό πλάσμα, σε προαγωγό της Ανθρωπότητας. Μέχρι τότε όμως, η κάθε μέρα που περνά, μας κραυγάζει να αφήσουμε πίσω μας όσα μας έχουν φέρει στο χείλος της καταστροφής και να δράσουμε για να σωθεί ο Πλανήτης, από όσα δεινά του έχουμε προκαλέσει και συνεχίζουμε να προκαλούμε.

"Σαν έτοιμη από καιρό", πήρα τις αποφάσεις μου να μείνω εκτός όσων με κρατούσαν δέσμια μιας πραγματικότητας όμοιας με τον Προμηθέα Δεσμώτη και να αφεθώ να ζήσω τις επερχόμενες αλλαγές σε συμπεριφορές και τρόπο σκέψης. Ξέρω πως θα συναντήσω στο διάβα μου "τους Λαστρυγόνας και τους Κύκλωπας", όπως τους συναντώ ήδη εμπρός μου, όμως η επαφή με το Φως δεν χαρίζεται, αλλά κατακτάται μέσα από τις δικές μας αφέσεις των "αμαρτιών", τις υπερβάσεις μας.

Αν και το ταξίδι φαντάζει μοναχικό, τα μάτια της ψυχής μου δείχνουν και άλλους συνοδοιπόρους που φωτίζουν το δρόμο με τα δικά τους βήματα πάνω στην άμμο της Αιωνιότητας, που υπήρξαν, υπάρχουν και θα υπάρξουν. το να μην φορτώνεσαι όσα εθελούσια ή με επιβολή σου φόρτωσαν, μοιάζει λυτρωτικό! Τη Δευτέρα Παρουσία όπως την περιγράφουν οι Γραφές, την Επιλογή μεταξύ Καλού και Κακού, χθόνιου και ουράνιου, παλιού και νέου εαυτού, θα την κάνει ο καθένας μας προσωπικά στη δεδομένη, για έναν έναν ξεχωριστά, στιγμή της Αλήθειας.


I believe I can fly, image by intothewildfire.com

Δεν θα πω περισσότερα ακόμα, άλλωστε τις εντυπώσεις που περιγράφω σε αυτό το σημείωμα, ο κάθε αναγνώστης θα το ερμηνεύσει μέσα από το δικό του πρίσμα. Όταν θα έλθει η ώρα, θέλω να φέρω το ερώτημα της Αγάπης στο προσκήνιο, μέσα από όχι μόνον τις ανάγκες τις ανθρώπινες αλλά και τον Νόμο της Έλξης που υπάρχει στο Σύμπαν. Μέχρι τότε προσπαθώ να αγωνιώ λιγότερο και να κρατώ την αίσθηση της ευγνωμοσύνης που κάθε μέρα που περνάει είμαι υγιής και ζωντανή, πάνω στην επιφάνεια της Γης, το ίδιο εύχομαι και για όλους μας, εφόσον αυτό είναι που επιθυμούμε και θέλουμε από τη δική μας ζωή...

Μαριαλένα, 26/8/2009

υ.γ. Πέντε χρόνια πριν, ένα βιβλίο μου δόθηκε ως δώρο που μέχρι πρόσφατα, δεν τολμούσα να το αγγίξω καν, δεν ήμουν έτοιμη θαρρώ για όσες αλήθειες πηγάζουν από τις σελίδες του. Πέντε χρόνια μετά, σε ευχαριστώ που υπήρξες στη ζωή μου και μου έδωσες τα ερεθίσματα για να μπορέσω να φτάσω σήμερα ως εδώ... Ο Θεός να σε έχει καλά!

Δευτέρα 24 Αυγούστου 2009

Requiem for a dream


Lux Aeterna By Clint Mansell - Requiem for a dream

Θέλεις να γράψεις για τα ωραία αυτής της ζωής, για όσα "καθαγιάζονται" μέσα από το πουργκατόριο των σκέψεων και των οικτιρμών, το πέπλο των ονείρων και τη μαγεία της Συμπαντικής Αλήθειας που εν αγνοία μας, συχνά μένουμε άφωνοι, όταν γινόμαστε μάρτυρες του Μεγαλείου της Νομοτέλειάς της. Να υμνήσεις τον Έρωτα, από την πιο αγνή μορφή του, ως εκεί που μας ξεπερνάει σαν ανθρώπους ως συναίσθημα, ως πάθος και πόθος. Να αφουγκραστείς την Αγάπη που κείτεται στα μύχια της ψυχής και ξεπηδά από τις άκρες των δακτύλων προς τα πάντα γύρω σου. Να προβάλλεις φωτογραφίες με τα στιγμιότυπα που απαθανάτισες μέσα από εικόνες αιώνιας ομορφιάς της Φύσης που αντίκρισες στις αποδράσεις σου. Να μοιραστείς ένα αγαπημένο τραγούδι για να μιλήσεις μέσα από αυτό αλλά και τόσα άλλα, προσωπικά και πανανθρώπινα...

Όχι σήμερα όμως, όχι... γιατί σήμερα, όπως και χθες, κατεβάζεις το βλέμμα και μέσα στη μικρότητά σου, αναρωτιέσαι γιατί ο τόπος σου καταστρέφεται από τα δικά μας χέρια, τα δικά μας νοσηρά μυαλά, που παίρνουν το στουπί, το γκαζάκι, το πετρέλαιο και καίνε τα δάση, τις περιουσίες και το οξυγόνο που μας θρέφει.

Που χρόνο με το χρόνο, ο τόπος μας, μας αποδιώχνει πληγωμένος από τα λάθη και τις καταστροφικές συμπεριφορές απέναντι στο Περιβάλλον, είτε αυτό λέγεται μόλυνση των υδάτινων πόρων με εναποθέσεις μετάλλων στις κοίτες των ποταμών, ρίψη αποβλήτων λυμάτων στις θάλασσες, αυθαίρετες χωματερές λόγω μη ορθολογικής διαχείρισης των απορριμάτων, υγρών και στερεών και περαιτέρω αξιοποίησής τους στο μέγιστο δυνατό. Κοπή δέντρων, αποψίλωση εκτάσεων για εκμετάλλευση, πολιτικές ίντριγκες, κοντόφθαλμες επιδιώξεις απατεωνίσκων και ευυπόληπτων εκμεταλλευτών, που θα βρεθούν με τίτλους γης μετά από μια καταστροφή, τσιμέντο παντού, αυθαίρετη δόμηση, αυθαιρεσία εις βάρος της κοινωνίας που διψά "να πιάσει τη καλή" μέσα από τον βιασμό της Φύσης και "τι με νοιάζει εμένα βρε αδελφέ, εγώ θα σώσω την Ελλάδα?"

Image Hosted by ImageShack.us
Ντροπή σας! Εικόνα διαμαρτυρίας δανεισμένη από τον φίλο Μάρκο Φωτεινό

Σήμερα δεν μπορείς να μιλήσεις για όσα αφήνεις το στίγμα σου περιγράφοντάς τα, γιατί σήμερα είναι μέρα περισυλλογής και θρήνου που αφήνουμε τη Φύση να αφανίζεται σε αυτή τη γωνιά της Μεσογείου, γιατί είμαστε υπάνθρωποι και κτήνη που σκυλεύουμε το κομμένο της κορμί, ως άλλοι Νέρωνες βλέποντας τη Ρώμη να καίγεται γεμάτοι ηδονή για το αποτέλεσμα, καταστροφή ανυπολόγιστη που εμείς οι ίδιοι προκαλέσαμε με τις πράξεις και τις παραλήψεις μας.

Πειράζει που θερίζουν οι αρρώστιες και πεθαίνουμε σαν τα κουνέλια από καρκίνους και μεταλλαγμένες ιώσεις? Πειράζει που αναπνέουμε αποκαΐδια και υποφέρουμε από αλλεργίες του αναπνευστικού, μέσα στις μολυσμένες από το διοξείδιο του άνθρακα πόλεις μας? Τι να πειράξει, αφού έχουμε τη σπιταρώνα εκεί που κάποτε υπήρχε Ζωή, υπήρχε Δάσος και ήταν πνεύμονας οξυγόνου για όλο το οικοσύστημα που φιλοξενούσε στα σπλάχνα του.

Ρέκβιεμ για ένα Όνειρο λοιπόν, το Όνειρο πως παρά την αρρωστημένη νοοτροπία μας της άναρχης ανάπτυξης, θα καταφέρουμε να ανατρέψουμε τα δεδομένα της αυτοκαταστροφικής μας συμπεριφοράς και θα παραδώσουμε στην επόμενη γενιά το Περιβάλλον που αποδεκατισμένο, βαρυανασαίνει και βογκά από την κακομεταχείριση που του έχουμε κάνει συνειδητά και ασυνείδητα, εμείς οι σύγχρονοι Νεοέλληνες.

Ας μην αφήσουμε αυτό το Όνειρο, να χαθεί, εξαιτίας της εγκληματικής αδιαφορίας μας και της μισάνθρωπης συμπεριφοράς μας...

Link: Fires rage through Athens suburbs-BBC News

Μαριαλένα, 23/8/2009

Παρασκευή 21 Αυγούστου 2009

Εστουδιαντίνα Νέας Ιωνίας 2009

Την Εστουδιαντίνα Νέας Ιωνίας την είχα ακούσει μέσα από τον δίσκο τους "Δάκρυ στο Γυαλί", λίγα χρόνια πριν και τις επιτυχημένες συνεργασίες τους με γνωστούς και καταξιωμένους Έλληνες καλλιτέχνες, όπως ο Γιώργος Νταλάρας και η Αρετή Κετιμέ.

Φέτος, στις 13 Αυγούστου, ήλθαν στη παραλία του Βραχατίου στη Κορινθία, όπου και έδωσαν μια συναυλία αφιερωμένη στις χαμένες πατρίδες. Το θέμα και μόνο της αναφοράς στην μουσική παράδοση της Μικρασίας, με έκανε να είμαι εκεί έτοιμη για να παρακολουθήσω το μουσικό ρεπερτόριο που θα παρουσιαζόταν εκείνο το βράδυ.

Εκτός από την ορχήστρα, τις ερμηνείες των τραγουδιών τις είχαν αναλάβει τρεις γνωστοί τραγουδιστές με χαρακτηριστικές φωνές, οι Μαρία Σουλτάτου, Ασπασία Στρατηγού και ο Ζαχαρίας Καρούνης και το ρεπερτόριο περιελάμβανε τραγούδια από τη Σμύρνη, τη Πόλη, αρχοντορεμπέτικα και εμπνεύσεις του Τσιτσάνη, που έδεναν αρμονικά μεταξύ τους, δίνοντας τον τόνο στη μουσική αυτή βραδιά.


Ασπασία Στρατηγού - Θάλασσα


Μαρία Σουλτάτου - Προσφυγάκι


Μαρία Σουλτάτου - Τζιβαέρι


Μαρία Σουλτάτου - Τα παιδιά της γειτονιάς σου


Ασπασία Στρατηγού, Ζαχαρίας Καρούνης - Δημητρούλα


Ζαχαρίας Καρούνης, Ασπασία Στρατηγού και Μαρία Σουλτάτου - Καϊξής


Μαρία Σουλτάτου, Ασπασία Στρατηγού και Ζαχαρίας Καρούνης - Τι σε μέλλει εσένανε

Μετά από δύο ώρες μουσικής γνώριμης αλλά και τόσο προσωπικής για τον καθένα μας, η συναυλία έκλεισε με ένα τραγούδι που συμβολίζει την Ελπίδα και τη Πίστη που έφεραν μαζί τους οι ξεριζωμένοι Έλληνες της διασποράς, όταν τέτοιον καιρό το 1922, το 1958, το 1974, εν μια νυκτί, άφησαν πίσω τους πατρίδες και ρίζες και πήραν το δρόμο της προσφυγιάς προς τη Μητέρα Ελλάδα.


Μαρία Σουλτάτου - Ιμιλερήμ

Τα πυροτεχνήματα που στόλιζαν τον ουρανό πάνω από τη θάλασσα του Κορινθιακού, έκαναν το κλείσιμο της εκδήλωσης ακόμα πιο φαντασμαγορικό, καθώς η φωνή της Μαρίας Σουλτάτου ηχούσε πέρα και πάνω από τις κροτίδες, θυμίζοντας τον λόγο για τον οποίο έκλεισε η βραδιά με χαρμολύπη, όπως τώρα πια έχουν πάρει τη θέση τους στη φαντασία μας οι αναμνήσεις των προγόνων μας από τα μακρινά μέρη της Ανατολής όπου έμεναν.

Καλή ακρόαση!

Μαριαλένα, 19/08/2009

Δευτέρα 17 Αυγούστου 2009

Με το βλέμμα στο άπειρο...


All photos by Marialena, 2009

Εικόνες του καλοκαιριού που βαστά ακόμα...

Κορινθιακός Κόλπος, στιγμές αναπάντεχες που απαθανάτισα καθώς κολυμπούσα, έκανα βόλτες με το ποδήλατό μου, αγνάντευα το φεγγάρι στη Πανσέληνο, άφηνα το βλέμμα να περιπλανηθεί εκεί που το τραβούσε η ματιά τη κάθε φορά, μόλις λίγες μέρες πριν, καταμεσής του Αυγούστου που μας χαρίζει απλόχερα τη Διονυσιακή μεγαλοσύνη του κάθε φορά.

Μυρίζει ακόμα η αλμύρα και ο παφλασμός των κυμάτων ηχεί ακόμη στα αυτιά μου, κοιτώντας αυτές τις φωτογραφίες.

Καλές διακοπές σε όσους είναι ήδη στην εξοχή, καλή επιστροφή σε όσους από εμάς έκαναν τον κύκλο τους και επέστρεψαν ξανά στη πόλη, έχοντας γεμίσει τις μπαταρίες τους με αναμνήσεις πολύτιμες και μοναδικές!

Μαριαλένα, 16/8/2009